Omvalbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Omvalbrug
De Omvalbrug gezien naar het westen vanonder de spoorbrug. Juli 2017
De Omvalbrug gezien naar het westen vanonder de spoorbrug. Juli 2017
Algemene gegevens
Locatie Amsterdam
Coördinaten 52° 21′ NB, 4° 55′ OL
Overspant Weespertrekvaart
Breedte 27 m
Doorvaarthoogte 2.80 m
Doorvaartbreedte 10.10 m
Brugnummer 429
Bouw
Bouwjaar 1953-1955
Gebruik
Weg Spaklerweg
Architectuur
Type hefbrug
Architect(en) Piet Kramer
Omvalbrug (groot-Amsterdam)
Omvalbrug
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Omvalbrug, brug nr. 429, is een hefbrug tussen de Amsterdamse wijken Watergraafsmeer en Overamstel. De brug ligt vlak bij het Amstelstation en is gelegen in de Spaklerweg en voert over de Weespertrekvaart naast de hooggelegen spoor en metrobaan.

De brug stamt uit 1953 maar kwam voor het verkeer pas in gebruik na de opening van de Spaklerweg. Het ontwerp was van Piet Kramer. Het zou een van de laatste bruggen van zijn hand zijn, voordat hij bij Dienst der Publieke Werken vertrok. De brug is daarmee tevens een van de laatste bruggen in de Amsterdamse School-stijl.[1] Op de brug bevindt zich aan beide kanten een voet- en fietspad. De brug heeft een vrij sobere leuning met metalen platen. Aan de oostzijde, aan de kant van de spoorbaan, bevindt zich het brugwachtershuisje waar voetgangers met een trap naar beneden naar het lager gelegen maaiveld kunnen lopen. Op de drie andere hoeken van de brug (aan het eind van de balustrades) zijn zitjes gemaakt, ook een karakteristiek van Kramer. Een hefbrug is een relatief goedkope oplossing, maar ook ethisch vrij lelijk met enorme hijstorens. Toch werd er hier ter plaatse voor gekozen, omdat de brug destijds vrij afgelegen was en het zichtveld niet verstoorde.[2]

Behalve een nachtbus van het GVB rijdt er geen openbaar vervoer over de brug.

De brug is vernoemd naar de nabijgelegen Omval, een landtong in de Amstel.

Jaarsteen aan de zuidoostkant van de brug