Passiflora edmundoi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Passiflora edmundoi
Passiflora edmundoi2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Malpighiales
Familie: Passifloraceae
Geslacht: Passiflora (Passiebloem)
Ondergeslacht: Passiflora
Supersectie: Stipulata
Sectie: Kermesinae
Soort
Passiflora edmundoi
Sacco (1966)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Passiflora edmundoi was al aan het begin van de twintigste eeuw bekend, maar omdat hij werd verwisseld met de enigszins vergelijkbare Passiflora kermesina duurde het tot 1966 voordat deze plant een officiële beschrijving kreeg van de Braziliaanse botanicus José da Costa Sacco. Zelfs de Amerikaanse botanicus Ellsworth Paine Killip, een Passiflora-specialist, verwisselde de twee soorten en gaf een gemengde beschrijving van de soorten.

De twee soorten hebben inderdaad overeenkomsten. Ze zijn ongeveer even groot, vergelijkbaar in kleur en ze worden beiden bestoven door kolibries. Er zijn echter verschillen in de schutbladeren, corona en vruchten.

De stengels van Passiflora edmundoi zijn onbehaard. Per bladoksel ontspringt een rank die daar wordt geflankeerd door een paar steunblaadjes. De bladsteel is tot 3,5 cm lang. De afwisselend geplaatste bladeren zijn drielobbig en 5–9 x 5,5-8 cm groot. De tot 17 cm lange bloemstelen staan solitair of in paren in de bladoksels. De plant heeft schutblaadjes die aan de bovenkant van de bloemsteel vastzitten. De bloembuis is cilindrisch, tot 1,5 cm lang en groenachtig aan de buitenkant. De tweeslachtige bloemen zijn purperachtig rood en 6-7 cm breed. De kelkbladeren zijn tot 2,5 x 0,8 cm groot en lopen uit in een tot 0,5 cm lange kafnaald. De kroonbladeren zijn tot 2,5 x 0,5 cm groot. De blauwachtig violette corona bestaat uit twee tot drie rijen filamenten. De buitenste rij is tot 6 cm lang. De binnenste rij wordt gevormd door een tot 0,4 cm lang, buisvormig membraan, dat de androgynofoor omgeeft. De vruchten zijn ellipsvormig en tot 9 x 3 cm groot.

Passiflora edmundoi komt van nature voor in het westen tot zuidwesten van Brazilië op hoogtes rond de 1000 m. De plant is pas rond 2005 in cultuur gekomen. In Nederland en België kan hij in een broeikas worden gehouden.