Pauselijke kroning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Zie Pauskroning voor het artikel over de ceremonie waarmee tot 1978 een nieuwgekozen paus werd ingehuldigd als plaatsbekleder van Christus op aarde.
Viering op de Filipijnen van de kroning van een Mariabeeld 50 jaar eerder

Een pauselijke kroning is een katholieke kroningsritus toegekend aan een genadebeeld. Slechts weinig devotiebeelden worden in opdracht van de paus gekroond. Voor een bedevaartsoord is dit de hoogste erkenning die mogelijk is.

Kroningsceremonieel[bewerken | brontekst bewerken]

Slechts aan bepaalde beelden wordt bij pontificaal privilege een canonieke kroning verleend. Meestal worden een beeld gekroond bij een bijzondere gelegenheid. Voor een bisschop is het een eer om namens de paus een beeld te mogen kronen.

Voor een kroning dient een verzoek aan de pauselijke nuntius gedaan te worden die dit overbrengt aan de Curie in Rome. Er wordt vervolgens onderzocht of het beeld wel in aanmerking komt voor een kroning. Indien de Curie een gunstig advies geeft is het aan de paus om het verzoek te aanvaarden. Er wordt dan een bul afgekondigd met onder andere de naam van de prelaat die namens de paus het beeld mag kronen. Er worden voor Maria en Kind Jezus kronen besteld bij een edelsmid. De kosten daarvoor worden voldaan uit giften.

Op de dag van de kroning worden de kronen door de bisschop gewijd, en vervolgens plechtig op het hoofd gezet terwijl een kroningsformule wordt uitgesproken. Bij de gelegenheid zijn vaak veel belangrijke gasten aanwezig. Een beeld dat dit jaar zal worden gekroond is OLV van de Vrede, van de koninklijke Broederschap in Sevilla, hiervoor zal een nieuwe zilveren kroon worden gesmeed, waarvan de smaragden zijn geschonken door de pijnders.[1]

Pauselijk gekroonde beelden[bewerken | brontekst bewerken]

Er zijn wereldwijd tientallen beelden die pauselijk gekroond werden. Elke paus heeft wel een paar beelden die hij vereerde met een kroning. Ondanks het feit dat er in België en Nederlanden weining volksgeloof groeit blijven alle Pausen tot op vandaag nog beelden kronen. Paus Benedictus XVI kroonde in totaal zeven beelden, Franciscus tot en met 2016 een zestal beelden, waaronder de Virgen del Rocio de Malaga in 2015.[2]

België[bewerken | brontekst bewerken]

In Nederland[bewerken | brontekst bewerken]

In Spanje[bewerken | brontekst bewerken]

In Spanje zijn er zeer veel beelden gekroond met pauselijk recht.

Elders[bewerken | brontekst bewerken]

Na de kroning[bewerken | brontekst bewerken]

Als het beeld eenmaal gekroond is, wordt het ter verering permanent tentoongesteld. Pauselijk gekroonde beelden zijn vrij zeldzaam en worden met veel eerbied behandeld. Traditiegetrouw wordt het jubileum van de kroning ook gevierd; hiertoe wordt vaak opnieuw een jubelprocessie met pontificale hoogmis gevierd.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ordo Coronandi imaginem beatae Mariae Virginis/ Rituale romanum ex decreto Sacrosancti Oecumenici Concilii Vaticani II. Editio typica

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]