Plint (architectuur)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Dit artikel gaat over buitenplinten, het onderste gedeelte van een gevel, van een gebouw. Zie Plint als overgang tussen wand in vloer in een gebouw.
Deel 1 is het basement. De onderste laag daarvan is de plint.

De aanduiding plint of buitenplint verwijst naar het onderste deel van een bouwwerk wanneer dat anders uitgevoerd is dan het bovendeel, het opgaande werk. De term wordt op verschillende manieren gebruikt:

Gevelplint[bewerken]

Een tras- of cementraam is een plint van waterdicht metselwerk, vaak zichtbaar aan de andere kleur van de baksteen dan het opgaande werk.

Zuilplint[bewerken]

Bij zuilen kan het onderste gedeelte van het basement aangeduid worden als plint.

Functionele plint[bewerken]

Wanneer de onderste bouwlagen (verdieping) van een gebouw visueel anders uitgevoerd zijn dan de hogere, wordt dit onderste deel ook wel een plint genoemd. Zo hebben appartementencomplexen in buitenwijken gewoonlijk bergingen en garages in de plint, terwijl de plint bij hoogbouw in binnensteden vaak uit commerciële ruimtes (winkels en/of horeca) bestaat. Een plint kan ook verscheidene verdiepingen beslaan. Voorbeelden zijn De Rotterdam, een groot complex met kantoren, hotels en appartementen op de Wilhelminapier in Rotterdam, New Babylon naast Den Haag Centraal en de IJsseltoren in Zwolle