Polytoop (meetkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een polytoop is in de meetkunde een uitbreiding van het begrip veelvlak in meer dimensies. Net als een veelvlak bestaat een polytoop uit meerdere punten, hoekpunten genaamd, in een hogerdimensionale ruimte, die door ribben worden verbonden. Meerdere ribben omgeven de zijvlakken van een polytoop. Planaire polytopen, veelhoeken van dimensie 2, zijn bijvoorbeeld de driehoek, het vierkant en de zeshoek.

Voorbeelden van polytopen met dimensie 3[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Veelvlak#Veelvlakken met uitsluitend regelmatige veelhoeken als zijvlak voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Enige polytopen met regelmatige veelhoeken als zijvlakken hebben speciale namen die overeenkomen met het Griekse woord voor het aantal van haar zijvlakken. Hieronder bijvoorbeeld de platonische lichamen, waarbij in elk hoekpunt een gelijk aantal zijvlakken op elkaar stuit.

De prisma's en de piramides zijn verdere voorbeelden.