Red Hot Chili Peppers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige album, zie The Red Hot Chili Peppers (album).
Red Hot Chili Peppers
De Red Hot Chili Peppers op Pinkpop 2006. V.l.n.r.: Flea, Anthony Kiedis, Chad Smith en John Frusciante.
De Red Hot Chili Peppers op Pinkpop 2006. V.l.n.r.: Flea, Anthony Kiedis, Chad Smith en John Frusciante.
Achtergrondinformatie
Ook bekend als RHCP
(Chili) Peppers
Jaren actief 1983-heden
Oorsprong Vlag van Verenigde Staten Los Angeles, Californië,
Verenigde Staten
Genre(s) Alternatieve rock, funkrock, hardrock, rap-rock, soulrock
Label(s) EMI (1983-1990)
Warner Bros. (1991-heden)
Verwante acts Ataxia, What Is This?, Jane's Addiction, The Mars Volta
Bezetting
Huidige leden Anthony Kiedis
Flea
Chad Smith
Josh Klinghoffer
Oud-leden John Frusciante
Dave Navarro
Jesse Tobias
Arik Marshall
D.H. Peligro
DeWayne 'Blackbyrd' McKnight
Hillel Slovak
Jack Irons
Cliff Martinez
Jack Sherman
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Beluister

(info)

Red Hot Chili Peppers is een Amerikaanse band die funk, rap, punk en pop combineert met rock. De band is in 1983 opgericht in de Californische stad Los Angeles.

De band bestaat tegenwoordig uit Anthony Kiedis (zang), Flea (bas), Chad Smith (drums) en Josh Klinghoffer (gitaar). Bekende ex-leden zijn onder andere John Frusciante, Hillel Slovak, Jack Irons (van Eleven en Pearl Jam) en Dave Navarro.

De Red Hot Chili Peppers zijn vooral bekend van hun albums Blood Sugar Sex Magik (1991), Californication (1999), By the Way (2002), Stadium Arcadium (2006), I'm With You (2011) en de meest recente The Getaway (2016). Bekende singles zijn onder meer Under the Bridge, Otherside, Californication, By the Way, Dani California en Snow ((Hey Oh)). In 2012 werden de Red Hot Chili Peppers geïntroduceerd in de Rock Hall of Fame.

Biografie[bewerken]

Het begin[bewerken]

Anthony Kiedis en Michael Balzary leerden elkaar kennen op Fairfax highschool. Ze waren allebei buitenbeentjes, en werden beste vrienden. Op school leerden ze Hillel Slovak en Jack Irons kennen. Michael Balzary speelde al van jongs af aan trompet, en zwoer bij jazz. Toen Slovak hem echter rock liet horen was hij meteen verkocht. Slovak, die gitaar speelde, leerde hem basgitaar spelen, en ze begonnen een band. Balzary (Flea) op basgitaar, Slovak op gitaar en Irons op de drums. Ze hadden allerlei korte projecten. Op een gegeven moment zou Kiedis een keer mee mogen doen met zijn eigen tekst (hij schreef al regelmatig teksten). Het nummer dat ze speelden, Out in L.A. is het allereerste nummer van de Red Hot Chili Peppers. Eerst heette de band Tony Flow and the Miraculously Majestic Masters of Mayhem dat later Red Hot Chili Peppers genoemd werd.

Eerste optredens (1982 - 1986)[bewerken]

De teksten van de Red Hot Chili Peppers waren aanvankelijk lichtvoetig van aard. De band werd bekend door hun 'sokkenact': regelmatig kwamen ze het podium op in niets dan een sok over de genitaliën (ook zichtbaar op de Abbey Road EP waarbij zij hetzelfde zebrapad overstaken als The Beatles op de cover van hun Abbey Road album uit 1969). Hun album The Uplift Mofo Party Plan viel op door het combineren van punk en funk. Daarna volgde Freaky Styley, dat werd geproduceerd door George Clinton en in 1985 is uitgebracht .

Verslaving (1987 - 1988)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Mother's Milk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In die jaren waren Slovak en Kiedis ernstig verslaafd aan heroïne. In 1988 stierf Slovak aan een overdosis heroïne. Kiedis was niet bij de begrafenis, maar ging naar Mexico, om daar af te kicken. Kiedis zou tot 1995 clean blijven, maar later zou hij er weer problemen mee krijgen. Irons stapte na dit ongeval uit de band, hij wilde niets meer te maken hebben met deze drugsproblemen, en werd vervangen door D.H. Peligro, ex-drummer van de Dead Kennedys. Al snel bleek het niet goed tussen hem en de band te klikken en Peligro werd al na ongeveer 8 maanden vervangen door Chad Smith. Aanvankelijk zou Dewayne Blackbyrd McKnight de vervanger worden voor Slovak, maar die voldeed niet. John Frusciante, een 18-jarige fan van de band, werd de nieuwe gitarist. In 2004 publiceerde Kiedis het boek Scar Tissue, een onthullende autobiografie vol met verhalen over seks en drugs.

Naar de top (1989 - 1994)[bewerken]

Red Hot Chili Peppers
(Uitmarkt Amsterdam, aug. 1989)
1rightarrow blue.svg Zie Blood Sugar Sex Magik voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Mother's Milk (1989) betekende hun doorbraak, maar het was Blood Sugar Sex Magik (1991) die hen echt grote wereldsterren maakte. Dit album namen ze in volledige afzondering van de rest van de wereld, in een grote villa buiten Hollywood, op. Er kwamen echter grote spanningen in de band na de release van Blood Sugar Sex Magik. Niemand wist goed om te gaan met dit onverwachte succes. Tijdens hun grote wereldtournee werden de ruzies steeds erger en werd de sfeer in de band zeer slecht. Frusciante verliet de band vanwege drugsproblemen (heroïne) en omdat hij de druk van de enorme populariteit niet aankon.

Frusciante raakte aan de heroïne verslaafd en maakte twee solo-albums: Niandra LaDes And Usually Just A T-Shirt en Smile from the Streets You Hold alvorens hij in 1998 terugkeerde in de band.

Lastige tijden (1994 - 1997)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie One Hot Minute voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na Frusciante wisselden de gitaristen elkaar af totdat na Jesse Tobias Dave Navarro verscheen. De Red Hot Chili Peppers wilden Navarro al langer als lid. Met hem maakten ze het album One Hot Minute. De opnames voor One Hot Minute verliepen moeizaam en geen enkele single van dit album verscheen in de Top 40. Het nummer My Friends stond als enige nummer op het Greatest Hits album. De verkoop One Hot Minute viel tegen. Er gingen geruchten dat de Peppers er na een afscheidstournee mee zouden stoppen. Navarro stapte uit de band in 1997, op het moment dat de verslaving van Frusciante een historisch dieptepunt bereikte.

Terugkeer John Frusciante en populariteitsstijging (1998 - 2009)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Californication (album) en By The Way (Red Hot Chili Peppers) voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

Frusciante kwam weer terug in de band, definitief afgekickt, met dank aan Kiedis, Flea en Johnny Depp. Californication (1999) werd weer een grote hit. Het album bevatte de hits Scar Tissue, Otherside en Californication. By the Way (2002) volgde en was eveneens succesvol. Frusciante drukte voor het eerst sinds lang zijn stempel op de arrangementen.

Stadium Arcadium (2006/2007)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Stadium Arcadium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2006 brachten de Red Hot Chili Peppers het dubbelalbum Stadium Arcadium uit. Op Stadium Arcadium voert pop de boventoon boven funk. Toch werd Stadium Arcadium bijzonder goed ontvangen: de Peppers werden zesmaal genomineerd voor de Grammy's van 2007 en wonnen de Grammy voor "Best Rock Album", "Best Boxed Set or Special Limited Edition Package", "Best Rock Song" en "Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal" (beide met Dani California). Hiermee werd Stadium Arcadium het meest bekroonde album van de Peppers. De band bracht vijf singles van het album uit. In de daaropvolgende tournee speelden de Peppers onder andere op Pinkpop 2006 en Rock Werchter. Op 24 juni 2007 traden de Peppers weer op in Nederland, ditmaal in het Goffertpark in Nijmegen.


De band op rust en het vertrek van John Frusciante (2008-2010)[bewerken]

In een interview met Rolling Stone Magazine op 20 mei 2008, maakte zanger Kiedis bekend dat de band een pauze wilde inlassen van ten minste één jaar. Sinds het album Californication was de band non-stop bezig geweest met werk en optredens en ze waren daarvan uitgeput geraakt, aldus Kiedis. Anthony wilde zich gaan richten op het opvoeden van zijn zoon, Flea en Frusciante gingen aan soloprojecten werken en Smith ging in een jazzband drummen in Japan.

In juli 2009 werden geruchten dat Frusciante de band zou verlaten ontkend. Er werd zelfs een nieuw album aangekondigd. Maar op 16 december 2009 maakte Frusciante op zijn website bekend de band te hebben verlaten, omdat hij geen interesse meer had om deel uit te maken van een grote rockband. Josh Klinghoffer maakte op 2 januari 2010 bekend dat hij de nieuwe gitarist was.

I'm With You (2011-2013)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie I'm With You voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De band ging in juli 2010 weer de studio in voor hun 10e album.[1] Op 6 juni werd bekend dat het nieuwe album I'm With You zal heten. Ook werd bekendgemaakt dat de officiële releasedatum 26 augustus 2011 wordt.[2]. Op 17 juni werden details over de nieuwe tour bekendgemaakt. Na een korte 'warm-up' in Azië, begon de tour op 17 september in Colombia en de tour zal tot in 2013 doorgaan. Op 18 juli verscheen de nieuwe leadsingle van I'm With You. The Adventures of Rain Dance Maggie. Op 17 september 2011 maakte Anthony en Chad, in een interview met BBC Radio 2 bekend dat Monarchy of Roses de tweede single van het album zou zijn. Deze kwam uit op 14 november 2011.[3]. In januari 2012 kwam de derde single van dit album, Look Around, uit. Het management van de band heeft in januari bekendgemaakt dat er geen b-sides zullen verschijnen bij de toekomstige singles. In mei maakten Chad en Flea bekend dat in de komende zes maanden (vanaf mei) 18 nieuwe nummers zullen verschijnen. Een gedeelte hiervan zou als B-kant van de singles gezien kunnen worden, de anderen zijn opgenomen tijdens de wereldtournee.

Op 19 september 2011 werd de band genomineerd voor twee MTV Europe Music Awards awards voor Best Rock Band and Best Live Artist. Ze vielen niet in de prijzen.[4]. Op 28 juni 2012 traden de Red Hot Chili Peppers weer op in het Goffertpark in Nijmegen en op 1 juli 2012 op Rock Werchter

In april 2013 eindigde de I'm With You tour. Dit werd bekendgemaakt door Chad Smith.

The Getaway (2016-heden)[bewerken]

Op 5 mei 2016 werd het nieuwe album genaamd The Getaway officieel aangekondigd. Gelijktijdig werd het eerste nummer van het album, Dark Necessities, aangekondigd. [5] Op 28 oktober 2015 werd al bekend gemaakt dat de Red Hot Chili Peppers headliners zouden zijn op Pinkpop 2016. Ze traden hier op vrijdag 10 juni op.

Politiek[bewerken]

De Red Hot Chili Peppers steunen de Sea Shepherd Conservation Society, een organisatie die onder andere strijd levert tegen de jacht op walvissen. Tijdens de laatste campagne van Sea Shepherd doneerden de Red Hot Chili Peppers een bedrag van 100.000 dollar voor reparaties aan de Steve Irwin (het schip dat Sea Shepherd gebruikte tijdens hun campagne en dat problemen kreeg met zijn motor). In de laatste aflevering van Whale Wars dat werd uitgezonden op Discovery Channel was te zien dat de Red Hot Chili Peppers het geld overhandigden aan de kapitein (Paul Watson) van het schip de Steve Irwin.

Bandleden[bewerken]

Huidige bandleden[bewerken]

Voormalige bandleden[bewerken]

  • Hillel Slovak (gitaar), lid van de Red Hot Chili Peppers vanaf de oprichting tot zijn dood in juni 1988 door een overdosis heroïne. Hij onderbrak zijn deelname aan de band korte tijd voor het experiment What Is This? (zie ook Jack Irons);
  • Jack Sherman (gitaar), verving Slovak gedurende diens afwezigheid. Hij speelde mee op het eerste album, The Red Hot Chili Peppers, maar voldeed niet en is er toen al snel weer mee gestopt;
  • DeWayne 'Blackbyrd' McKnight (gitaar), vervanger van Slovak. Omdat hij niet voldeed werd hij al snel vervangen;
  • Arik Marshall (gitaar), verving John Frusciante voor circa acht maanden;
  • Jesse Tobias (gitaar), verving Arik Marshall voor een paar maanden;
  • Dave Navarro (gitaar), verving Jesse Tobias. Met hem werd het album One Hot Minute opgenomen. Vanaf circa 1996 liep het steeds slechter tussen hem en de band. Verliet de Peppers in 1998;
  • Jack Irons (drums), een van de oprichters van de Red Hot Chili Peppers, verliet hen in het begin voor het geflopte experiment What Is This?. Hij drumde echter wel veel op live-concerten en speelde mee op The Uplift Mofo Party Plan. Verliet de band na de dood van Hillel Slovak. Ging halverwege de jaren negentig naar Pearl Jam;
  • Cliff Martinez (drums), speelde mee op de eerste twee albums, The Red Hot Chili Peppers en Freaky Styley, en speelde ook veel mee op live-concerten;
  • D.H. Peligro (drums), vervanger van Jack Irons voor circa acht maanden (1988);
  • John Frusciante (gitaar), gitarist in de periodes 1988-1992 en 1998-2009;

Tijdlijn[bewerken]

Discografie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Discografie van Red Hot Chili Peppers voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mother's milk 1989 09-09-1989 53 13 diamant
Blood sugar sex magik 20-09-1991 05-10-1991 1(2wk) 77
What hits!? 24-09-1992 10-10-1992 52 5 Verzamelalbum
One hot minute 08-09-1995 23-09-1995 5 18
Californication 07-06-1999 19-06-1999 2 112 Platina
By the way 08-07-2002 20-07-2002 1(5wk) 40 Goud
Greatest hits 14-11-2003 22-11-2003 4 42 Verzamelalbum
Live in Hyde Park 23-07-2004 31-07-2004 4 11 Livealbum
Stadium arcadium 04-05-2006 13-05-2006 1(5wk) 75 Platina
I'm with you 26-08-2011 03-09-2011 1(1wk) 29*
The Getaway 17-06-2016 25-06-2016 1(1wk) 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
One hot minute 1995 23-09-1995 5 11
Californication 1999 12-06-1999 6 72
By the way 2002 20-07-2002 1(1wk) 24
Greatest hits 2003 22-11-2003 1(1wk) 36 Verzamelalbum
Live in Hyde Park 2004 31-07-2004 1(3wk) 16 Livealbum
Stadium arcadium 2006 13-05-2006 1(1wk) 56 Platina
I'm with you 2011 03-09-2011 3 27 Goud

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Higher ground 1990 24-03-1990 tip6 - Nr. 38 in de Single Top 100
Under the bridge 1992 07-03-1992 1(3wk) 15 Nr. 1 in de Single Top 100
Give it away 1992 13-06-1992 tip4 - Nr. 42 in de Single Top 100
Breaking the girl 1992 22-08-1992 tip5 - Nr. 48 in de Single Top 100
Scar tissue 1999 14-08-1999 24 7 Nr. 38 in de Single Top 100
Around the world 1999 02-10-1999 tip4 - Nr. 69 in de Single Top 100
Otherside 2000 12-02-2000 14 14 Nr. 24 in de Single Top 100
Californication 2000 24-06-2000 9 10 Nr. 41 in de Single Top 100
Road trippin' 2000 18-11-2000 tip6 - Nr. 80 in de Single Top 100
By the way 2002 29-06-2002 9 13 Nr. 12 in de Single Top 100 / Alarmschijf
The zephyr song 2002 02-11-2002 37 2 Nr. 72 in de Single Top 100
Can't stop 2003 01-03-2003 23 5 Nr. 65 in de Single Top 100
Fortune faded 2003 22-11-2003 34 5 Nr. 61 in de Single Top 100
Dani California 2006 22-04-2006 8 19 Nr. 7 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Tell me baby 2006 15-07-2006 18 11 Nr. 27 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Snow (Hey oh) 2006 02-12-2006 5 18 Nr. 5 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Desecration smile 2007 10-03-2007 13 13 Nr. 24 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Hump de bump 2007 19-05-2007 29 4 Nr. 43 in de Single Top 100
The Adventures of Rain Dance Maggie 22-07-2011 06-08-2011 24 7 Nr. 28 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Monarchy of roses 03-10-2011 15-10-2011 tip3 -
Dark necessities 2016 21-05-2016 35 3 Nr. 60 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Under the bridge 1992 - Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Give it away 1992 - Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
Californication 2000 15-07-2000 tip6 -
By the way 2002 17-08-2002 50 1
Fortune faded 2003 03-01-2004 tip14 -
Dani California 2006 29-04-2006 9 25
Tell me baby 2006 19-08-2006 44 5
Snow (Hey oh) 2006 25-11-2006 9 23 Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
Desecration smile 2007 10-03-2007 tip13 -
The adventures of Rain Dance Maggie 2011 03-09-2011 14 6
Monarchy of roses 2011 29-10-2011 tip18 -
Look around 30-01-2012 11-02-2012 tip20 -
Brendan's death song 04-06-2012 16-06-2012 tip85*
Dark necessities 2016 21-05-2016 18 9

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15
Californication - - - - - - - - - - 490 128 99 108 109 175 157
Dani California - - - - - - - - - - 338 1258 538 564 516 852 724
Give it away - - - - - - - - - - - - - - - - 1012
Otherside - - - - - - - - - - - - - - - 658 522
Scar Tissue - - - - - - - - - - - - - - - 469 474
Snow (Hey oh) - - - - - - - - - - 193 275 261 290 269 386 335
Tell me baby - - - - - - - - - - - - - - - 1912 1863
Under the bridge - - - - - - - 71 72 185 35 59 54 60 43 64 66

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in
de DVD Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live at Slane Castle 2003 29-11-2003 14 33

Trivia[bewerken]

  • In de film Tough Guys (1986) spelen de Red Hot Chili Peppers op een feestje.
  • In de film The Big Lebowski (1998) speelt bassist Flea een rolletje als lid van de Duitse band 'Nagelbett', een persiflage op de elektronische band uit de jaren 70 Kraftwerk.
  • In de film Point Break (1991) speelt leadzanger Anthony Kiedis een surfer die zichzelf bij een inval van de politie in de voet schiet.
  • In de film My Own Private Idaho (1991) speelt Flea een klein rolletje. Tijdens de opnames verbleef hij met onder meer hoofdrolspelers River Phoenix en Keanu Reeves in het huis van regisseur Gus Van Sant, waar ze zo druk waren met feesten en muziek maken dat de regisseur zelf bij een vriend is gaan logeren om wat slaap te krijgen.
  • In de film The Chase (1994) spelen Anthony en Flea mee als Will en Dale, een tweetal dat met inzet van hun jeep een aantal achtervolgingen probeert te beëindigen.
  • In de film F.I.S.T. (1978) speelt Anthony de zoon van hoofdrolspeler Sylvester Stallone.
  • In de Amerikaanse serie The Simpsons hebben ze ook al eens een gastrol gehad. Met Anthony Kiedis, Arik Marshall, Flea en Chad Smith.
  • In de videoclip van Bob Sinclars nummer "Rock This Party" doen een jongen en twee meisjes de Peppers na. Dat is vooral te zien aan de jongen die Anthony naspeelt en vele tattoo's heeft waaronder het Peppers-symbool (een soort asterisk).
  • In de films Back to the Future Part II en Back to the Future Part III speelt Flea het personage Douglas J. Needles, die niet bepaald een vriend is van Marty McFly.
  • In de film Fear and Loathing in Las Vegas speelt Flea een kleine bijrol als bezoeker van een lsd-feestje in de jaren 70.
  • In de film Trashing (1986) spelen de Red Hot Chili Peppers op een feestje. Skatefilm met in de hoofdrol Josh Brolin.

Externe links[bewerken]