Rhoda Dakar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Rhoda Dakar (geboren Hampstead (Londen), 1959) is een Brits zangeres en muzikante. Ze is de voormalige frontvrouw van de meidenskaband The Bodysnatchers.

Biografie[bewerken]

1979-1984; 2 Tone[bewerken]

Dakar, dochter van jazzmuzikant Rudy Evans (alias André Dakar), begon als model voor Vivienne Westwood. In 1979 werd ze door bassiste en oprichtster Nicky Summers gevraagd om bij de Bodysnatchers te komen zingen. Die band tekende bij het 2-Tone-label van Specials-brein Jerry Dammers en scoorde in 1980 twee top 50-hits met "Let's Do Rock Steady" en "Easy Life" alvorens met ruzie uiteen te vallen. Dakar en Summers wilden politieke onderwerpen aansnijden zoals de Specials; de rest gaf de voorkeur aan melodieuze popsongs à la Madness. Zij gingen verder als The Belle Stars.

Plannen voor een band die totaal zou afwijken van de Bodysnatchers werden nooit gerealiseerd; in plaats daarvan werkten Dakar en Summers met Dammers aan "The Boiler" (oorspronkelijk bedoeld als debuutsingle van de Bodysnatchers). De opnamen werden echter onderbroken omdat de Specials een reeks optredens voor de boeg hadden. Dakar werd uitgenodigd om haar duet met zanger Terry Hall te vertolken en na het #1-succes van "Ghost Town" deed ze als vast bandlid mee aan de Amerikaanse concerten.

In september 1981 werd bekendgemaakt dat de Specials door leegloop uit elkaar waren gegaan. Via een Duitse tournee met trombonist Rico Rodriguez maakte het restant (Dakar, Dammers, bassist Horace Panter en drummer John Bradbury) een doorstart als The Special AKA en werd "The Boiler" afgemaakt om begin 1982 te worden uitgebracht. Datzelfde jaar verleende Dakar haar medewerking aan een single van 2-Tone-band The Appolinaires.

De opnamen voor het Special AKA-album In The Studio verliepen uiterst moeizaam omdat de nieuwe bezetting geen hecht collectief vormde zoals de originele Specials. Ondanks het succes van de single "Free Nelson Mandela" werden er niet genoeg exemplaren verkocht om het gehele opnamebudget terug te betalen. The Special AKA ging eind 1984 noodgedwongen op non-actief.

2000-nu; solo[bewerken]

Dakar bewaarde geen plezierige herinneringen aan haar Special AKA-periode en trok nagenoeg zich terug uit de muziekwereld. Ska leek voor haar een afgesloten hoofdstuk, maar uiteindelijk begon het toch weer te kriebelen. In de jaren 2000 vormde Dakar gelegenheidstrio Ska Divas met Pauline Black (Selecter) en Jennie Matthias (ex-Belle Stars). Dit leidde tot gastoptredens bij The Selecter en de akoestische spin-off Three Men & Black, die feitelijk het achtervoegsel "& Dakar" kreeg.

In 2007 verscheen haar eerste solo-album; Cleaning In Another Woman's Kitchen was opgenomen met hulp van Selecter-gitarist Nick Welsh en bestond voor een deel uit semi-akoestische versies van Bodysnatchers-nummers.

In 2009 was Dakar te horen op het Madness-album The Liberty of Norton Folgate en maakte ze haar opwachting bij enkele optredens waaronder het Madstock 5-concert.

In 2012 verleende Dakar haar medewerking aan het Specials-tribute-album Specialized en schreef ze de liner notes voor de heruitgaven van de drie albums van The Beat.

In november 2013 was Dakar gastzangeres bij de skaband van Madness-saxofonist Lee Thompson tijdens de House of Fun Weekender die de 'nutty boys' jaarlijks organiseren.

In 2014 gaf Dakar een concert met uitsluitend nummers van de Bodysnatchers; dit ter viering van het 35-jarig jubileum. Vervolgens nam ze het gecrowdfunde Rhoda Dakar Sings The Bodysnatchers op met onder meer Specials-leden Horace Panter en Lynval Golding. Het 'verloren 2 Tone-album' werd 30 oktober 2015 uitgebracht op cd en vinyl. Ter promotie trok Dakar langs vele festivals.

In september 2016 verscheen de EP The Lo Tek Four Vol 1 met daarop de Madness-cover Tears You Can Hide. O.a. Rudy Evans verleende zijn medewerking. Datzelfde jaar was ze voor het eerst in 35 jaar weer te gast bij de Specials.

In 2018 nam Dakar The Lo Tek Four Vol 2 op.

Persoonlijk leven[bewerken]

Rhoda Dakar is ambassadrice van een stichting die zich inzet voor psychiatrische patienten; zodoende is zij een collega van Madness-drummer Daniel 'Woody' Woodgate.

Externe link[bewerken]