SOC Seagull

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Curtiss SOC Seagull - (Zeemeeuw) was een geallieerde eenmotorige verkenningswatervliegtuig tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het toestel werd ontworpen door Alexander Solla voor de Curtiss-Wright Corporation. Het watervliegtuig diende vooral op slagschepen, onder andere op de USS California (BB-44) en USS Tennessee (BB-43), en kruisers van de U.S.Navy. Ze werd gelanceerd met een katapult en keerde terug met een landing op zee, waar ze ook vanuit opsteeg. De SOC Seagull moest zoals vele andere watervliegtuigen na een vlucht met de scheepskraan aan boord gehesen worden. De dubbeldekker vouwde haar vleugels naar achter tegen de vliegtuigromp, om meer bergplaats te verkrijgen aan boord van een schip. Dit gebeurde eveneens met de andere vliegtuigen op vliegdekschepen. Wanneer ze niet op basis van één enkele grote centrale drijfvlotter met ondervleugelde kleinere drijfvlotters was voorzien kon dit type watervliegtuig, door op voorhand gemonteerde vaste landingsgestel met niet-inklapbare wielen, ook landen op een vliegveld.

Curtiss SOC-1 Seagull met drijvers
Curtiss SOC-3 Seagull met vast onderstel

De vliegtuigbouwer Curtiss bezorgde 258 SOC-vliegtuigen, in versies SOC-1 tot en met de SOC-4, waarvan de productie begon in 1937. De SOC-3-ontwerpen werden gebruikt als basis voor de Naval Aircraft Factory SON-1. De NAF leverde 44 vliegtuigen vanaf 1940. Het Amerikaanse Corps Mariniers gebruikte ook deze toestellen, evenals de Amerikaanse Kustwacht.

Ontwerp en ontwikkeling[bewerken]

De SOC werd eerst besteld voor de productie door de U.S.Navy in 1933 en kwam twee jaar later in dienst in 1935. De eerste bestelling was goed voor 135 SOC-1 modellen, met de opvolging door 40 SOC-2 modellen voor landingsoperaties en 83 stuks SOC-3 toestellen. Een variant van de SOC-3 werd gebouwd door de Naval Aircraft Factory (NAF) als de SON-1, zoals hierboven vermeld.

Operationele geschiedenis[bewerken]

Voor het einde van het decennium, werd de SOC vervangen door zijn opvolger, door heel de vloot, en de productie kwamen tot stilstand eind 1938. In 1940 hadden de meeste slagschepen hun SOC's voor Vought OS2Us omgeruild en de kruisers zouden hun verouderde SOC's vervangen met de derde generatie verkenner, de Curtiss SO3C Seamew. Helaas leden de SO3C ontwerpen aan een zwakke krachtbron en de geplande verandering werd geschrapt. De Curtiss SOC, ondanks haar verouderde dubbeldekkers ontwerp van een vroegere generatie, werd toch nog als geschikt genoeg beschouwd en haar missies van geschutsverkenningen tot beperkte verkenningsmissies werden goed ten uitvoer gebracht.

Aanvankelijk stond de SOC bekend als de XO3C-1, vanaf de productie tot in de loop van de eerste zes maanden van haar dienst bij de U.S.Navy. Het werd veranderd tot SOC toen de verkennings- en observatietaken definitief werden samengesmolten. De SOC werd voor 1941 géén "Seagull" genoemd, want de U.S. Navy begon daarna pas met het benoemen van haar vliegtuigen met populaire codenamen in plaats van alfa-numerieke onderschriften. Deze codenamen gaven ze ook aan de Japanse vliegtuigen, waarbij de bommenwerpers vrouwennamen kregen en de jachtvliegtuigen mannennamen.

Marine naties[bewerken]

Verenigde Staten

Specifieke eigenschappen (SOC-1)[bewerken]

Algemene kenmerken[bewerken]

  • Type: Verkenningwatervliegtuig
  • Ontwerper: Curtiss-Wright Corporation
  • Bemanning: 2 man (piloot en waarnemer)
  • Lengte: 9,48 m
  • Vleugelwijdte: 10,98 m
  • Hoogte: 4,50 m
  • Vleugeloppervlakte: 31,80 m²
  • Leeg gewicht: 1.648 kg
  • Geladen gewicht: 2.407 kg
  • Krachtbron: 1 x Pratt & Whitney R-1340-22 stermotor 550 pk (410 kW)

Uitvoering[bewerken]

  • Maximumsnelheid: 255 km/u
  • Reikwijdte: 1.086 km
  • Diensthoogte: 4.540 m
  • Vleugellading: 76 kg/m²
  • Vermogen: 0.17 kW/kg

Bewapening[bewerken]

  • 1 x vaste (voorwaarts) 7.62-mm mitrailleur
  • 1 x beweegbare (achteraan) 7.62-mm mitrailleur
  • 295 kg bommen

Referenties[bewerken]

  • Bowers, Peter M. Curtis Aircraft 1907-1947. London: Putnam & Company Ltd., 1979. ISBN 0-370-10029-8.
  • Green, William. War Planes of the Second World War, Volume Six: Floatplanes. London: Macdonald 7 Co. (Publishers) Ltd., 1962.
  • Larkins, William T. The Curtiss SOC Seagull (Aicraft in Profile number 194). Leatherhead, Surrey, UK: Profile Publications Ltd., 1967. OCLC 43484775.
  • Larkins, William T. Battleship and Cruiser Aircraft of the United States Navy. Atglen, PA: Schiffer Books, Inc., 1996. ISBN 0-7643-0088-1. OCLC 35720248.

Externe links[bewerken]