Saint-Gilles (Gard)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Saint-Gilles
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Saint-Gilles (Frankrijk)
Saint-Gilles
Situering
Regio Occitanie
Departement Gard (30)
Arrondissement Nîmes
Kanton Saint-Gilles
Coördinaten 43° 41′ NB, 4° 26′ OL
Algemeen
Oppervlakte 152,8 km²
Inwoners (1 jan. 2011) 13.564
(88,8 inw./km²)
Hoogte 0 - 116 m
Overig
Postcode 30800
INSEE-code 30258
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk
Saint-Gilles: plein vóór de abdijkerk (Place de l'Abbatiale)
Saint-Gilles: abdijkerk

Saint-Gilles (officieel: Saint-Gilles-du-Gard) is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie) en telt 11.626 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nîmes.

De gemeente is genoemd naar de heilige Aegidius of Gillis. De heilige Aegidius was een eremiet en zou gestorven zijn in Saint-Gilles. Zijn graf werd een belangrijk bedevaartsoord op weg naar Compostella. Saint-Gilles lag immers op de Via Tolosona tussen Arles en Toulouse.

Geografie[bewerken | brontekst bewerken]

De oppervlakte van Saint-Gilles bedraagt 152,8 km², de bevolkingsdichtheid is 76,1 inwoners per km².

De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Gilles (Gard) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

Detailkaart van de gemeente

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

In de 12e eeuw werd de benedictijnenabdij van Saint-Gilles gebouwd; in de 20e eeuw werd de Abdij van Saint-Gilles tot werelderfgoed van de UNESCO erkend.

Nog in de 12e eeuw stichtten de Tempeliers een commanderij (1174); het werd een van de rijkste commanderijen van de Provence.[1] Bovendien werd ze bestuurlijk het centrum van tientallen andere commanderijen in de Provence. Saint-Gilles werd zo een groot-priorij van de Tempeliers. Met het opdoeken van de Tempeliers door koning Filips de Schone van Frankrijk ging de groot-priorij over in de handen van de Hospitaalridders (begin 14e eeuw). De groot-priorij van Saint-Gilles was hun oudste vestiging op het Europese continent. In Saint-Gilles stond een groot gastenverblijf met bijhorende ziekenboeg voor pelgrims naar en van Compostela. Saint-Gilles kreeg schenkingen van vorsten die op hun reisweg Saint-Gilles aandeden.[2]

De Hospitaalridders bleven in Saint-Gilles tot rellen tijdens de Godsdienstoorlogen in Frankrijk hen verplichtten op te stappen (16e eeuw). De Hospitaalridders verhuisden naar het nabij gelegen Arles. In Arles trokken ze in in wat vandaag het Musée Réattu is.

Demografie[bewerken | brontekst bewerken]

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Grafiek inwonertal gemeente

Geboren[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Saint-Gilles (Gard) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.