Simon Vouet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret, 1626-1627.

Simon Vouet (Parijs, 9 januari 1590 - aldaar, 30 juni 1649) was een Frans kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de stijlperiode van de Barok.

Leven en werk[bewerken]

Vouet was de zoon van een kunstschilder en leerde het vak al op jonge leeftijd van zijn vader. Zijn talent ontwikkelde zich snel en reeds op veertienjarige leeftijd kreeg hij een uitnodiging om en Engeland portretten te gaan schilderen, bij baron Achille de Harlay de Sancy. Van daaruit trok hij naar Venetië en vervolgens naar Rome, waar hij sterk beïnvloed werd door het caravaggisme. Ook het monumentalisme van Guido Reni, de opvattingen van Lanfraco en Guercino, alsook de sereniteit van Domenichino, werkten door in zijn stijl. Een van zijn meest typerende werken uit zijn Italiaanse periode is De kruisiging voor de Basiliek van Sint-Ambrosius te Milaan (1622).

In 1627 haalden Lodewijk XIII en Kardinaal de Richelieu Vouet terug naar Frankrijk, waar hij hofschilder werd, grote opdrachten accepteerde en imposante werken produceerde. Hij schilderde altaarstukken, allegorisch werken en portretten, maar ontwierp bijvoorbeeld ook decoratieve tapijten. Zijn schilderwerken, vaak met religieuze of mythische thema's, vallen op door een uitgebalanceerde compositie. Zijn latere werk wordt getypeerd door het felle kleurgebruik, met veel licht donker-contrasten, waar hij eerder vooral werkte met clair-obscur. Qua stijl wordt hij tot de barok gerekend, eerder dan tot het classicisme, zoals het werk van zijn rivaal Nicolas Poussin. Vouet had grootse werkplaatsen in de koninklijke residentie Château de Saint-Germain-en-Laye, het Palais du Luxembourg en in het Louvre. Veel grote decoratieschilders uit zijn tijd werden in zijn ateliers opgeleid, onder wie Charles Le Brun.

Galerij[bewerken]

Publieke collecties[bewerken]

Werken van Simon Vouet zijn onder andere in de collecties van:

Literatuur en bron[bewerken]

Externe links[bewerken]