Stoeprandvingermos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stoeprandvingermos
Stoeprandvingermos
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Ascomycota
Klasse:Lecanoromycetes
Orde:Caliciales
Familie:Physciaceae
Geslacht:Physcia
Soort
Physcia caesia
(Hoffm.) Fürnr. (1839)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Stoeprandvingermos op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Schimmels

Stoeprandvingermos (Physcia caesia) is een korstmos in de familie Physciaceae. Hij groeit op basisch steen (zoals beton, cement, baksteen en kalksteen), op geeutrofieerde schors van bomen, op boomvoeten of op andere materialen zoals bewerkt hout, asfalt etc. De fotobiont (algenpartner) in dit korstmos is Trebouxia impressa. Hij is stikstofminnend en groeit daarom veelvuldig waar vogels uitwerpselen voorkomen.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Uiterlijke kenmerken

Stoeprandvingermos heeft een bladvormig, blauwig grijs thallus. Het thallus is lichtgrijs van kleur tot donkerder grijs in het midden en hecht nauw aan het substraat waarop hij groeit. Hij vormt rozetten van doorgaans 2-3 cm, maar hij kan ook een diameter van 7 cm halen. Wanneer afzonderlijke rozetten tot een mat fuseren, kan dit 20 cm halen. Dit duurt best lang want volgens een Fins onderzoek groeit dit korstmos 0,6-2,7 mm per jaar.

Het oppervlak van het korstmos is wit gevlekt, hoewel dit niet altijd duidelijk is. De lobben zijn vrij smal (tot 2 mm breed). Op oudere exemplaren zijn altijd soredia aanwezig. Deze zijn fijnkorrelig, blauwgrijs en zitten bovenop de lobben. Zelden heeft hij apothecia. Indien aanwezig zijn dit zwarte schijven met een diameter tot 2 millimeter (0,08 inch), met prominente thallische randen (wat betekent dat de thallus zich uitstrekt langs de randen van de apothecia) en een grijsachtige pruinescentie. De onderkant is wit tot bruin.

Met K+ kleurt hij geel.

Microscopische kenmerken

Elke ascus bevat 8 sporen, die dikwandig en bruin zijn. De sporenmaat is 18-25 x 6-10 μm.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Stoeprandvingermos is wijdverspreid over een groot deel van de wereld en wordt aangetroffen in arctische, boreale en gematigde vegetatiezones. Op grote schaal verspreid over Europa, is het een van de meest voorkomende soorten Physcia in Groenland en komt het overvloedig voor in Groot-Brittannië. Hoewel het in een groot deel van Noord-Amerika wordt aangetroffen, is het afwezig in het midden en zuidoosten van de Verenigde Staten, in delen van het Grote Bekken en in het noorden van Alaska. In Zuid-Amerika wordt het gevonden in Argentinië, Chili en Peru; algemeen en wijdverbreid in gematigde streken, komt het slechts zelden voor en alleen op hoogtes boven 3.700 m in tropische streken. Het komt sporadisch voor in Azië (India, Bhutan, Nepal en Japan) en ook in Oost-Afrika. Hij is waargenomen in een aantal locaties in het zuidoosten van Australië en Tasmanië en komt ook voor op Antarctica.

In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.