Strandviolier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Strandviolier
Strandviolier
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:bedektzadigen
Clade:'Nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade:Malviden
Orde:Brassicales
Familie:Brassicaceae (Kruisbloemenfamilie)
Geslacht:Matthiola (Violier)
Soort
Matthiola sinuata
(L.) W.T.Aiton (1812)
Matthiola sinuata, habitus
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Strandviolier op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De strandviolier (Matthiola sinuata) is een overblijvende plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae).

De plant is vooral te vinden op stranden en in duinen aan de kusten van West-Europa en het Middellandse Zeegebied.

Naamgeving en etymologie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Synoniemen: Cheiranthus muricatus Lam.; Cheiranthus sinuatus L.; Cheiranthus tricuspidatus Huds.; Hesperis glandulosa (Vis.) Kuntze; Hesperis sinuata (L.) Lam.; Matthiola glandulosa Vis.; Matthiola sinuata subsp. glandulosa; Matthiola sinuata subsp. ligurica Vierh. ; Matthiola sinuata var. sinuata; Matthiola tricuspidata var. glandulosa Emb. & Maire
  • Frans: Giroflée des dunes

De botanische naam Matthiola is een eerbetoon aan Pietro Andrea Matthioli (1500-1577), een Italiaanse kunstenaar en botanicus. De soortaanduiding sinuata is afgeleid van het Latijnse 'sinuatus' (gebogen), wat op de gebogen bladranden betrekking heeft.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De strandviolier is een twee- of meerjarige, kruidachtige plant met een vertakte, sterk bebladerde stengel die tot 1 m hoog wordt. De plant draagt aan de voet een wortelrozet met lancetvormige tot veerlobbige bladeren, en hogerop talrijke verspreid staande lijn- tot lancetvormige stengelbladeren. Alle bladeren zijn wollig zilvergrijs behaard en de bladrand is meestal gegolfd.

De bloeiwijze is een kleine bloemtros met kelkvormige, viertallige bloemen. De kroonblaadjes zijn bleek paars gekleurd, zelden wit. De plant geurt 's avonds.

De vrucht is een lange, cilindrische hauw, voorzien van klierhaartjes.

De plant bloeit van april tot september.

Habitat en verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

De strandviolier is een zoutminnende soort die vooral voorkomt op stranden en in duinen.

Ze komt voor langs de kusten van West- en Zuid-Europa en het Middellandse Zeegebied. In Frankrijk langs de kusten van de Atlantische Oceaan ten zuiden van Cherbourg, langs de kusten van het Middellandse Zeegebied en op Corsica.