Theodor Berkelmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theodor Berkelmann
BerkelmannTheo.jpg
Geboren 17 april 1894
Le Ban-Saint-Martin, Duitse Keizerrijk
Overleden 28 december 1943
Poznań, (hedendaags Polen)
Religie Evangelisch[1]vanaf 1938: Gottgläublig[2]
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Keizerrijk
Flag of the German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903-1918).svg Deutsches Heer
Flag of the Schutzstaffel.svg Waffen-SS
Dienstjaren 1913 - 1920
1931 - 1943
Rang HH-SS-Obergruppenfuhrer-Collar.pngSS Obergruppenführer.jpg
SS-Obergruppenführer en Generaal bij de politie
Eenheid Jägerbataillon Nr. 11
SS-Standarte 23
Oberste SA-Führung
(15 juni 1931 - 1 maart 1932)
Leiding over Höherer SS und Polizeiführer van Saarland en Mosel
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie onderscheidingen

Theodor Friedrich Wilhelm Hermann Berkelmann (Le Ban-Saint-Martin, 17 april 1894 - Poznań, 28 december 1943) was een Duitse SS-Obergruppenführer. En een parlementslid voor de NSDAP in de Rijksdag.

Leven en werken[bewerken]

Berkelmann was de zoon van een douanebeambte. Hij voltooide zijn school en behaalde zijn einddiploma van het voortgezet onderwijs in 1913 in Colmar. In oktober 1913 trad hij als eenjarige vrijwilliger (Einjährig-Freiwilliger) in dienst van het Jägerbataillon Nr. 11. Hij eindigde de Eerste Wereldoorlog als Oberleutnant. In maart 1919, na de oorlog sloot hij zich aan bij het vrijkorps Hülsen, dat in 1920 werd opgeheven. Na een korte periode van werkeloosheid, werkte hij tot 1922 als mijnwerker. Van 1922 tot 1926 werkte hij als commercieel handelaar in verzekeringen. Vanaf 1926 tot 1930 was hij als sportleraar in Opper-Silezië bij een Landesschützenverband werkzaam. Aanvang februari 1930 tot maart 1931 werkte hij als agrariër in Canada.

NSDAP[bewerken]

In het voorjaar van 1929 werd Berkelmann lid van de NSDAP en in maart van de SS. Hij werd meteen belast met de oprichting van de SS-Standarte 23 "Oberschlesien". Op 15 maart 1929 werd hij als SA-Standartenführer geplaatst in de Oberste SA-Führung en als docent en plaatsvervangend leider van de Reichsführerschule van de SA in München.

Schutzstaffel[bewerken]

Op 6 maart 1932 keerde hij terug naar de SS en werd de adjudant van de Reichsführer-SS Heinrich Himmler. Van 1 oktober 1932 tot 1 april 1933 was Berkelmann Stabsführer van de SS-Gruppe "Nord" in Altona. Aansluitend nam hij de leiding over van SS-Standarte 24 "Ostfriesland“. Op 9 december 1933 werd hij tot leider van de SS-Abschnitte "Südost" in Breslau en op 1 april 1936 leider van de SS-Oberabschnitte "Elbe" in Dresden benoemd. Evenwijdig met zijn benoemingen werd Berkelmann meervoudig bevorderd op 30 januari 1934 tot SS-Oberführer en op 9 september 1934 tot SS-Brigadeführer en op 13 september 1936 tot SS-Gruppenführer en als laatste op 30 januari 1942 tot SS-Obergruppenführer.

Van juni 1938 tot april 1940 was Berkelmann Höherer SS und Polizeiführer van Elbe met zijn werkplaats in Dresden en deed vervolgens vertegenwoordigingstaken. Vanaf 1940 werd hij als Höherer SS und Polizeiführer bij de Reichskommissar voor Saarpfalz en de Chef der Zivilverwaltung in Lotharingen ingezet. In november 1943 wisselde hij voor een gelijke functie naar de Rijksgouw Wartheland.

Laatste jaren[bewerken]

Vanaf 1936 tot zijn dood was hij parlementslid in de Rijksdag. Berkelmann overleed op 28 december 1943 aan de gevolgen van een hersentumor[3][4].

Familie[bewerken]

Op 29 september 1923 trouwde Berkelmann met Gertrude Josephine Paul. Het echtpaar kreeg in 1933, een dochter genaamd Renate. Ze scheidden in 1942, en Berkelmann hertrouwde kort daarna met Gabriele von Finck-Wolffersdorff.

Militaire loopbaan[bewerken]

Lidmaatschapsnummers[bewerken]

  • NSDAP-nr.: 128 245[7] (lid geworden in 1 mei 1929)[5]
  • SS-nr.: 6019[7] (lid geworden in maart 1931)[5]

Onderscheidingen[bewerken]