Tim Verheyden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Tim Verheyden (Hasselt, 20 april 1977) is een Vlaamse journalist en presentator.

Loopbaan[bewerken]

Na enkele jaren TV Limburg ging Verheyden in 2002 aan de slag bij de Vlaamse Mediamaatschappij als reporter voor het programma Telefacts. Hij maakte hiervoor verscheidene reportages; onder andere een spraakmakende reportage waarbij hij – weliswaar undercover – een nepbom tot in een vliegtuig op Brussels Airport kon smokkelen.

In 2005 maakte hij de overstap naar de VTM-nieuwsdienst. Vanaf maart 2010 maakte hij opnieuw reportages voor Telefacts, dat hij in een om beurten met Elke Pattyn en Kathleen Peeraer presenteerde. In april 2012 stapte hij over van de VTM-nieuwsdienst naar de nieuwsdienst van de VRT.[1] Vanaf september 2013 werd hij de opvolger van Wim De Vilder als presentator van Koppen.[2] In 2015 verliet hij Koppen voor Het Journaal, waar hij chef storytelling werd, een rol waarin hij zich met het verhalende karakter van nieuwsreportages bezighield.[3] Hij nam tegelijk de presentatie van Panorama op zich.[4] Na het omvormen van Panorama en Koppen in Pano werd hij reporter voor dat programma. In 2018 maakte hij hiervoor een reportage over de extreemrechtse jongerenbeweging Schild & Vrienden. Daarin kwamen de racistische, xenofobe en seksistische posts aan het licht die door leden werden gedeeld in afgeschermde groepen[5] op Facebook en Discord. Als gevolg van deze reportage werd de stichter van Schild & Vrienden, Dries Van Langenhove, uitgesloten op de Universiteit Gent en ontzet van zijn functie in de raad van bestuur van de universiteit. Ook werden vier vertegenwoordigers in de Vlaamse Jeugdraad ontslagen. Enkele kandidaten voor gemeenteraadsverkiezingen in steden en gemeenten verspreid over Vlaanderen besloten hun kandidatuur in te trekken, omdat zij ook banden hadden met Schild & Vrienden.

Naar aanleiding van de vijftiende verjaardag van Facebook maakte Verheyden een documentairereeks over het bedrijf, die begin 2019 te zien was op Canvas.