Uitvaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gustaaf Sorel, Het armenkarretje

Een uitvaart is het geheel van de handelingen en plechtigheden na het overlijden van een persoon. De uitvaart wordt besloten met een teraardebestelling of een crematie. Het begrip begrafenis omvat zowel de uitvaart als de teraardebestelling.

Wetgeving in Nederland[bewerken]

De uitvaart moet in Nederland minimaal 36 uur en maximaal zes werkdagen na het overlijden plaatsvinden. De dag van overlijden telt hierbij niet mee. Deze periode kan worden verkort door de officier van justitie, of verlengd door de burgemeester, bijvoorbeeld in het geval er familie uit het buitenland moet komen.

Een uitvaart wordt altijd verzorgd in opdracht van een natuurlijk persoon of een rechtspersoon. Vaak is de opdrachtgever een van de nabestaanden, soms is het de overledene zelf die dit bij testament of scenarium heeft vastgelegd. Het komt ook voor dat de overledene geen bekende nabestaanden had en dat hij zelf niets heeft geregeld. In dat geval bepaalt de Wet op de lijkbezorging dat de gemeente waarin het overlijden heeft plaatsgevonden verantwoordelijk is voor de uitvaart.

Uitvaart in het buitenland[bewerken]

Om een overledene in het buitenland te mogen begraven of cremeren moet toestemming worden gevraagd om het stoffelijk overschot te exporteren. Per land kunnen afzonderlijke eisen worden gesteld. Voor vervoer naar sommige landen bestaat een balsemplicht voorafgaand aan het vervoer en voor sommige landen is het verplicht de lijkkist te verzegelen. Bij transport moet vaak de kist voorzien worden van een zinken binnenkist.

Zie ook[bewerken]