Resomeren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Resomeren is een techniek waarbij stoffelijke resten van mens of dier onder druk met behulp van kaliumhydroxide worden opgelost in heet water.

Alternatieve lijkbezorging[bewerken]

De Britse onderneming 'Resomation Limited'[1] is de drijvende kracht achter het toepassen van deze alkalische hydrolyse als alternatieve uitvaarttechniek. Het bedrijf heeft patent op het proces en bezit het internationale handelsmerk op het woord “Resomator”, voor het door de Schotse uitvinder Sandy Sullivan ontwikkelde apparaat waarin de hydrolyse plaatsvindt. Het resomeren van lijken is wettelijk toegestaan in de Amerikaanse staten Florida, Maine, Minnesota[2] en Oregon. In Nederland en België zal resomeren pas mogelijk worden na een wetswijziging.

Het proces[bewerken]

Bij resomeren wordt het lichaam ontbonden in een waterige oplossing van een loog, in dit geval kaliumhydroxide, bij een temperatuur van 180 °C en verhoogde druk zodat de resten niet gaan koken en de hydrolyse optimaal verloopt. Het lichaam moet voorzien zijn van kleding en een lijkhoes die gemaakt zijn van eiwitten, zoals zijde of wol omdat die makkelijk hydrolyseren. Het proces start met het scheiden van het lichaam en de kist. De kist kan ongeveer 50 keer hergebruikt worden in tegenstelling tot de situatie bij begraven of cremeren. De hoeveelheden water en loog zijn afhankelijk van het lichaamsgewicht. Het proces duurt ongeveer drie uur en lijkt op het verzepen van vetten. De overblijvende poreuze botten zijn zo teer geworden dat ze makkelijk vermalen kunnen worden tot poeder, vergelijkbaar met de asresten na een crematie. Behalve de beenderen kunnen niet-oplosbare bestanddelen zoals protheses van titanium, gouden tandvullingen en pacemakers geïsoleerd worden. De overblijvende vloeistof is lichtbruin, stroperig, sterk basisch en steriel. Na neutralisatie met zuur is de vloeistof niet meer milieubelastend en kan door het riool worden gespoeld.[3].

Milieuaspecten[bewerken]

In 2011 is in opdracht van een uitvaartondernemer door TNO een Levenscyclusanalyse uitgevoerd van de verschillende uitvaarttechnieken. Hierin wordt geconcludeerd dat resomeren duurzamer, milieuvriendelijker, ruimtebesparender en mogelijk voordeliger is dan begraven of cremeren. Bij resomeren is de milieubelasting volgens het rapport zelfs nul.[4] Dit komt onder andere doordat de kosten van de milieubelasting van het resomeren worden gecompenseerd door het recyclen van metalen. Dit bespaart de milieukosten van de winning van nieuwe metalen.

Bij de milieubelasting zijn niet meegerekend de voorbereidingen zoals het afleggen van het lichaam (inclusief gekoeld opbaren), het versturen van rouwberichten en de afscheidsceremonie. Uit hetzelfde onderzoek van TNO blijkt dat de milieubelasting van deze voorfase veel groter is dan die van de uitvaarttechniek (begraven, cremeren of resomeren) zelf.

Met resomeren worden onder andere in de Verenigde Staten en Canada proefprojecten uitgevoerd.

Kaliumhydroxide[bewerken]

Kaliumhydroxide, de stof die gebruikt wordt bij het resomeren, belast het milieu doordat de stof volgens een industrieel proces wordt geproduceerd uit kaliumchloride. Dit proces verbruikt energie. Of de energie die verbruikt wordt bij de productie van kaliumhydroxide meegewogen is in de vergelijkingen tussen begraven, cremeren en resomeren is niet duidelijk. TNO schat in het rapport dat de impact ervan vele malen lager ligt dan die van een kist, de katoenen voering van de kist (bij begraven en cremeren) en van een steen (begraven) of urn (cremeren).

Kaliumhydroxide is een corrosieve stof die schade toe kan brengen aan het waterleven[5] wanneer het in grote hoeveelheden geloosd wordt. Echter, het kan op eenvoudige wijze omgezet worden in een onschadelijk kaliumzout door na afloop van de resomering de vloeistof te neutraliseren met een zuur en vormt dan geen gevaar voor het milieu. De vloeistof mag via het riool afgevoerd worden wanneer de pH-waarde onder de tien is.

Tweede kamer[bewerken]

Op 28 juni 2018 was er een meerderheid in de tweede kamer om resomeren in te voeren als uitvaartvorm, naast de bestaande vormen begraven en cremeren.[6]

Varia[bewerken]

Alkalische hydrolyse wordt ook toegepast bij de verwerking van kadavers van dieren die bij onderzoek naar ziektes zijn gebruikt. Prionen worden volledig vernietigd.