Vinylfluoride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vinylfluoride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van vinylfluoride
Structuurformule van vinylfluoride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H3F
IUPAC-naam fluoretheen
Andere namen vinylfluoride, fluorethyleen, ethenylfluoride
Molmassa 46,04 g/mol
SMILES
C=CF
CAS-nummer 75-02-5
Beschrijving Kleurloos gas met etherische geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Drukhouder Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid
Gevaar
H-zinnen H220 - H280 - H341 - H350 - H336 - H371
EUH-zinnen geen
P-zinnen geen
Carcinogeen ja
VN-nummer 1860
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gasvormig
Kleur kleurloos
Dichtheid 0,636 g/cm³
Smeltpunt -160,5 °C
Kookpunt -72,2 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 385 °C
Dampdruk 25.500.000 Pa
Slecht oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 1,4 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Vinylfluoride is een organisch halogenide met als brutoformule C2H3F. Het is een extreem ontvlambaar kleurloos vloeibaar gas (samengeperst) met een etherische geur. Het werd voor het eerst bereid in 1901 door de Belgische chemicus Frédéric Swarts, door middel van een reactie van zink met 1,1-difluor-2-broomethaan. Tegenwoordig wordt de stof anders bereid.

De stof wordt in de chemische sector veel aangewend bij organische synthese.

Synthese[bewerken]

Vinylfluoride wordt bereid door ethyn en waterstoffluoride te laten reageren met elkaar:

\mathrm{C_2H_2\ +\ HF\ \longrightarrow\ C_2H_3F}

Toepassingen[bewerken]

Vinylfluoride is de primaire component in de productie van polyvinylfluoride. Het wordt ook aangewend als koelmiddel.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Vinylfluoride kan spontaan polymeriseren en is carcinogeen. De stof ontleedt bij verhitting en bij verbranding, met vorming van giftige gassen (waterstoffluoride).

Externe links[bewerken]