Walfriduskerk (Hellum)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Walfriduskerk Hellum
Hervormde kerk
Hervormde kerk
Plaats Hellum
Gebouwd in elfde eeuw
Monumentnummer  33810
Architectuur
Bouwmateriaal tufsteen
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De hervormde Walfriduskerk in Hellum, gemeente Slochteren, is een van de oudste kerken in de Nederlandse provincie Groningen.

Het oorspronkelijk romaanse kerkgebouw dateert uit het einde van de elfde eeuw. De tufsteen van de oorspronkelijke kerk is bij een latere verbouwing hergebruikt, afwisselend met baksteen, wat de kerk een kenmerkend speklagen-exterieur geeft. Vanaf de 15e eeuw had de kerk waarschijnlijk twee torens, een aangebouwde en een losstaande. Waarschijnlijk in 1646 werd de aangebouwde toren verlaagd en onder het kerkdak getrokken. In 1871 werd de losstaande toren afgebroken, waarop in 1872 de huidige aangebouwde toren werd gebouwd. In de kerk staat het oudste wapenbord van Frans Rengers uit 1568, het oudste van de provincie Groningen.

Er stond een kerkorgel uit 1661, waarvan het pijpwerk verwerkt werd in het nieuwe eenklaviers instrument dat de orgelbouwer Nicolaus Anthony Lohman in 1819 vervaardigd heeft.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]