Walter Scheel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Walter Scheel
Walter Scheel
Walter Scheel
Geboren 8 juli 1919
Solingen, Pruisen
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Duitsland
Overleden 24 augustus 2016
Bad Krozingen, Baden-Württemberg
Vlag van Duitsland Duitsland
Politieke partij NSDAP (1942–1945)
FDP (vanaf 1946)
Partner Eva Kronenberg (1942–1966)
Mildred Wirtz (1969–1985)
Barbara Wiese (1988–2016)
Beroep Politicus
Ondernemer
Bestuurder
Religie Lutheranisme
Handtekening Handtekening
4e bondspresident van Duitsland
Aangetreden 1 juli 1974
Einde termijn 30 juni 1979
Premier Helmut Schmidt (Bondskanselier)
Voorganger Gustav Heinemann
Opvolger Karl Carstens
Bondskanselier van Duitsland
Waarnemend
Aangetreden 7 mei 1974
Einde termijn 16 mei 1974
President Gustav Heinemann
Voorganger Willy Brandt
Opvolger Helmut Schmidt
Vicekanselier
Aangetreden 22 oktober 1969
Einde termijn 16 mei 1974
Premier Willy Brandt (Bondskanselier)
Voorganger Willy Brandt
Opvolger Hans-Dietrich Genscher
Bondsminister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 22 oktober 1969
Einde termijn 16 mei 1974
Premier Willy Brandt (Bondskanselier)
Voorganger Willy Brandt
Opvolger Hans-Dietrich Genscher
Partijleider van de FDP
Aangetreden 30 januari 1968
Einde termijn 1 oktober 1974
Voorganger Erich Mende
Opvolger Hans-Dietrich Genscher
Bondsminister voor
Economische Betrekkingen
Aangetreden 14 november 1961
Einde termijn 28 oktober 1966
Premier Konrad Adenauer (1961–1963)
Ludwig Erhard (1963–1966)
(Bondskanselier)
Voorganger Eerste
Opvolger Werner Dollinger
Lid van het Europees Parlement
voor West-Duitsland
Aangetreden 1 juli 1956
Einde termijn 20 November 1961
Lid van de Bondsdag
voor Noordrijn-Westfalen
Aangetreden 6 september 1953
Einde termijn 27 juni 1974
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Walter Scheel (Solingen, 8 juli 1919Bad Krozingen, 24 augustus 2016) was een Duits politicus van de FDP en ondernemer en de 4e bondspresident van Duitsland van 1974 tot 1979 en waarnemend bondskanselier van Duitsland in 1974.

Bankbediende van opleiding, was Scheel van 1939 tot 1945 ingelijfd bij de Luftwaffe. Gedurende enkele jaren was Scheel lid van de NSDAP. Na de oorlog werkte hij bij verschillende bedrijven en was actief in werkgeversorganisaties.

Prins Bernhard en bondspresident Walter Scheel tijdens de WK finale van 1974 in het Olympiastadion in München op 7 juli 1974.

In 1946 trad Scheel toe tot de liberale FDP en werd datzelfde jaar verkozen in de gemeenteraad van Solingen. Van 1953 tot 1974 was hij lid van de Bondsdag. Van 1961 tot 1966 was hij minister voor economische samenwerking en ontwikkeling in de regeringen van Konrad Adenauer en Ludwig Erhard. De liberalen waren tot 1966 de coalitiepartner geweest van de CDU/CSU, maar na het aantreden van de Grote Coalitie belandden ze in de oppositie beland. Scheel volgde in 1968 Erich Mende op als leider van de FDP. Onder zijn leiding koos de partij voor vernieuwing en een meer links-liberale koers, onder de leuze "Wij gaan alle oude haarvlechten afknippen".[1]

Scheel steunde in 1969 de kandidatuur van de sociaaldemocraat Gustav Heinemann voor het presidentschap en later dat jaar werd hij vicekanselier en minister van buitenlandse zaken in de SPD-FDP-regering van Willy Brandt. Net als Brandt was hij een voorstander van een toenadering tot de communistische landen in Oost-Europa. In 1974 werd Walter Scheel de vierde bondspresident van de Bondsrepubliek. In 1979 werd hij opgevolgd door Karl Carstens (CDU). Sindsdien was Scheel officieel met pensioen.

Zie de categorie Walter Scheel van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Eerste
Bondsminister voor
Economische Betrekkingen

1961–1966
Opvolger:
Werner Dollinger
Voorganger:
Erich Mende
Partijleider van de FDP
1968–1974
Opvolger:
Hans-Dietrich Genscher
Voorganger:
Willy Brandt
Bondsminister van Buitenlandse Zaken
1969–1974
Opvolger:
Hans-Dietrich Genscher
Voorganger:
Willy Brandt
Vicekanselier
1969–1974
Opvolger:
Hans-Dietrich Genscher
Voorganger:
Willy Brandt
Bondskanselier van Duitsland
Waarnemend
Kabinet-Brandt II
1974
Opvolger:
Helmut Schmidt
Voorganger:
Gustav Heinemann
Bondspresident van Duitsland
1974–1979
Opvolger:
Karl Carstens