Wilhelm Stuckart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wilhelm Stuckart
Wilhelm Stuckart tijdens het Neurenbergproces, 1 oktober 1948.
Wilhelm Stuckart tijdens het Neurenbergproces, 1 oktober 1948.
Algemene informatie
Geboren Wiesbaden, Duitse Keizerrijk, 16 november 1902
Overleden omgeving van Hannover, Bondsrepubliek Duitsland, 15 november 1953
Carrière
1935-1945 Staatssekretär in het rijksministerie van Binnenlandse Zaken
1945-1945 Minister van Binnenlandse Zaken in de 'Flensburgregering'

Wilhelm Stuckart (Wiesbaden, 16 november 1902 – omgeving van Hannover, 15 november 1953) was een Duitse jurist en deelnemer aan de Wannseeconferentie waar de 'definitieve oplossing voor het Joodse Vraagstuk' werd besproken.

Stuckart werd geboren als zoon van een spoorwegbeambte. Hij studeerde rechten en werd jurist. Hij nam als jongeman in 1923 deel aan Hitlers Bierkellerputsch (Bierhal-staatsgreep) in München. Stuckart werd lid van de NSDAP (Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij). In 1928 promoveerde hij tot doctor in de rechten. In 1930 werd hij vrederechter, in 1932 advocaat. In 1936 werd hij lid van de SS.

Van 1935 tot 1945 was hij staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. Hij nam als 'juridisch expert' van het ministerie van Binnenlandse Zaken deel aan de Wannseeconferentie. Daar bepleitte hij de sterilisatie van 'niet-Ariërs' en de ontbinding van gemengde huwelijken tussen Joden en niet-Joden. Hij ging evenwel later akkoord met de 'evacuatie' (de term voor uitroeiing tijdens de Wannseeconferentie).

In mei 1945 werd hij minister van binnenlandse zaken in de Flensburgregering onder Karl Dönitz. Na de capitulatie werd hij als lid van de regering-Dönitz gearresteerd en berecht voor een van de militaire tribunalen in Neurenberg. Zijn deelname aan de Wannseeconferentie (waarvan de notulen recentelijk aan het licht waren gekomen) was een belangrijk onderdeel van het betoog van de aanklagers in het Wilhelmstraßenproces. Stuckart gaf voor niet geweten te hebben dat de daar besproken Endlösung de volledige uitroeiing van de Joden in Europa behelsde. De rechters gingen daar niet in mee en oordeelden dat Stuckart op de hoogte moest zijn geweest van het uiteindelijke lot van de Joden, en dat hij een actieve rol had gespeeld in het maken van ontwerpen van wetten en regelingen, waaronder de Neurenberger rassenwetten. In 1949 werd het vonnis uitgesproken. In verband met zijn slechte gezondheid werd Stuckart veroordeeld tot ruim drie jaar cel, de tijd die hij al in voorarrest had doorgebracht. Daarna was hij wethouder in Helmstedt.

In 1950 werd hij door een denazificatierechtbank veroordeeld als Mitläufer tot een boete van DM 500,-.[1] In 1951 werd hij voorzitter van de Bund der Heimatvertriebenen und Entrechteten. Hij kwam om het leven tijdens een auto-ongeluk. Een in september 1951 begonnen proces tegen Stuckart voor de Berlijnse denazificatie-rechtbank kon daardoor niet worden afgerond.

SS-loopbaan[bewerken]

Registratienummers[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Catalogus Haus der Wannseekonferenz. Berlijn 2006. pg. 107
  2. a b c d e (de) Dienstaltersliste der Schutzstaffel der NSDAP van 01.12.1937. p.18-19. Gezien op 4 jan. 2016.
  3. a b c d e f Lehrer, 2000, p. 172
  4. Stuckart was aanvankelijk, in december 1930, onder een schuilnaam (die van zijn moeder) toegetreden tot de NSDAP. In 1932 werd hij opnieuw lid, nu onder zijn eigen naam. In 1934 kreeg hij het voor elkaar dat zijn eerste lidmaatschap uit 1930, en dus het felbegeerde lagere lidmaatschapsnummer, aan hem werd toegekend. Stuckart had ook beweerd dat hij al in 1922 was toegetreden, en zijn lidmaatschapskaart was kwijtgeraakt, maar die claim handhaafde hij later niet. Zie Jasch, 2017
  5. Al in december 1933, na een gesprek met Himmler, vroeg Stuckart ontslag uit de SA en opname in de SS. Pas in herfst 1936 werd hij als lid in de SS opgenomen, in de rang van SS-Standartenführer (overeenkomend met kolonel). Zie Jasch, 2012, p. 167
  6. Jasch, 2012, p. 180

Literatuur[bewerken]

  • Hans-Christian Jasch, Wilhelm Stuckart (1902-1953), in: Hans-Christian Jasch, Christoph Kreutzmüller (red.), The Participants: Men of the Wannsee Conference, Berghahn, New York, 2017
  • Steven Lehrer, Wannsee House and the Holocaust, Jefferson (North Carolina): McFarland & Company, 2000 (herdruk 2008), p. 171-173
  • Hans-Christian Jasch, Staatssekretär Wilhelm Stuckart und die Judenpolitik: der Mythos von der sauberen Verwaltung, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, München, 2012