Wim Schermerhorn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wim Schermerhorn
Schermerhorn tijdens de presentatie van het boek "Het dagboek van Schermerhorn" (1970).
Schermerhorn tijdens de presentatie van het boek "Het dagboek van Schermerhorn" (1970).
Algemene informatie
Naam Willem (Wim) Schermerhorn
Geboren Akersloot, 17 december 1894
Overleden Haarlem, 10 maart 1977
Partij PvdA
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Willem (Wim) Schermerhorn (Akersloot, 17 december 1894Haarlem, 10 maart 1977) was de eerste minister-president van Nederland na de Tweede Wereldoorlog, van het Kabinet-Schermerhorn-Drees, van 1945 tot 1946.

Geodesie[bewerken]

Na het behalen van het hbs-diploma aan de Rijks-hbs te Alkmaar studeerde hij aan de Technische Hogeschool Delft. In 1918 behaalde hij het diploma civiel ingenieur. Vanaf 1918 was hij als assistent in de geodesie verbonden aan de Technische Hogeschool. In 1926 volgde zijn benoeming tot hoogleraar in het landmeten, waterpassen en geodesie. Zijn speciale interesse lag op het vlak van de fotogrammetrie.

In 1948 organiseerde Schermerhorn het negende congres van de ISPRS (International Society for Photogrammetry and Remote Sensing) in Den Haag, waar werd besloten tot het opzetten van het International Training Centre for Aerial Survey (ITC), een opleidingsinstituut met een focus op ontwikkelingslanden, thans International Institute for Geo-Information Science and Earth Observation geheten. In 1950 besloot de Nederlandse overheid het ITC daadwerkelijk op te richten. Schermerhorn werd de eerste rector van het ITC in Delft. Van 1951 tot 1965 was hij directeur van het Internationaal Instituut voor Luchtkartering te Delft.

Politiek[bewerken]

Schermerhorn was in juni 1935 een der oprichters van de buitenparlementaire beweging Eenheid door Democratie. In 1938 werd hij na een bestuurscrisis voorzitter op verzoek van Jan Goudriaan. Ook was hij jarenlang bestuurslid van de VPRO.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, van 1942 tot 1943 werd Schermerhorn geïnterneerd in het kamp Sint-Michielsgestel. Hier was hij een van de zogenaamde 'Heeren Zeventien'. In 1944 ontsloeg de Duitse bezettende macht hem als hoogleraar. In de bezettingstijd was hij een verbindende figuur in de Nederlandse illegaliteit. Hij speelde een centrale rol in tal van overlegorganen, die de opbouw van de Nederlandse maatschappij na de bevrijding wilden vormgeven. Schermerhorn was de eerste voorzitter van de Nederlandse Volksbeweging. Na de oorlog nam hij kort zijn hoogleraarsstoel weer in aan de Technische Hogeschool Delft.

Van 24 juni 1945 tot 3 juli 1946 was Schermerhorn minister-president en minister van Algemene Oorlogsvoering van het Koninkrijk in het Kabinet-Schermerhorn-Drees. In 1946 en 1947 was hij voorzitter van de Commissie-Generaal voor Nederlands Oost-Indië. Van 1948 tot 1951 was hij voor de Partij van de Arbeid lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en van 1951 tot 1965 lid van de Eerste Kamer.

Persoonlijk[bewerken]

De broer van Schermerhorn, Dirk Schermerhorn, was ingenieur in de Sovjetunie en werd tijdens een Stalinistische zuivering in 1937 in Moskou geëxecuteerd.

Eerbewijzen[bewerken]

Schermerhorn ontving een eredoctoraat van de Universiteit Gent in 1946, van de Technische Hogeschool te Zürich in 1963, van het Politecnicum te Milaan in 1964, van de Universiteit van Glasgow in 1965 en van de Technische Hogeschool te Hannover in 1965. Hij was al in 1933 benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw; veel later werd hij Grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau.

Hij overleed in 1977 op 82-jarige leeftijd.

Voorganger:
Pieter Gerbrandy
Minister-president
1945-1946
Opvolger:
Louis Beel
Voorganger:
Pieter Gerbrandy
Minister van Algemene Oorlogsvoering
1945-1946
Opvolger:
Louis Beel
Bronnen, noten en/of referenties
  • De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname is toegestaan met bronvermelding.