Xyleen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Xyleen
Structuurformule en molecuulmodel
Ortho-Xylol - ortho-xylene 2.svgMeta-Xylol - meta-xylene 2.svgPara-Xylol - para-xylene 2.svg
respectievelijk: Ortho- meta- en para-xyleen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C8H10
IUPAC-naam o: 1,2-dimethylbenzeen
m: 1,3-dimethylbenzeen
p: 1,4-dimethylbenzeen
Andere namen xyleen, dimethylbenzol, dimethylbenzeen
Molmassa 106,16 g/mol
SMILES
o: Cc1c(C)cccc1
m: Cc1cc(C)ccc1
p: Cc1ccc(C)cc1
CAS-nummer o: 95-47-6
m: 108-38-3
p: 106-42-3
mengsel: 1330-20-7
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Schadelijk
Waarschuwing[1]
H-zinnen H226 - H312 - H315 - H332[1]
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280[1]
MAC-waarde 100 ml/m3 of 440 mg/m3
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Dichtheid o: 0,88 g/cm3
m: 0,86 g/cm3
p: 0,86 g/cm³
Smeltpunt o: -25 °C
m: -48 °C
p: 13 °C
Kookpunt o: 144 °C
m: 139 °C
p: 138 °C
Vlampunt [2]o, m, p: 25 °C
Goed oplosbaar in di-ethylether, ethanol, fenol
Onoplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Xyleen of dimethylbenzeen, vroeger (in het Duits nog steeds) ook wel xylol genoemd, is een heldere, kleurloze vloeistof met kenmerkende geur.

Chemische structuur[bewerken]

De chemische structuur is die van een benzeenring, waarvan twee waterstofatomen door een methylgroep zijn vervangen.

Er zijn drie isomeren, die van elkaar verschillen in de ligging van de methylgroepen en een aantal fysische grootheden (vergelijk de tabel hiernaast):

  • ortho-xyleen (1,2-dimethylbenzeen) (o-xyleen) (methylgroepen op aangrenzende C-atomen in de benzeenring)
  • meta-xyleen (1,3-dimethylbenzeen) (m-xyleen) (methylgroepen gescheiden door één CH-groep)
  • para-xyleen (1,4-dimethylbenzeen) (p-xyleen) (beide methylgroepen liggen tegenover elkaar)

Xyleen dat als oplosmiddel wordt gebruikt bestaat gewoonlijk uit een mengsel van deze isomeren. Als de stof als grondstof voor andere stoffen wordt gebruikt, wordt meestal een zuiver isomeer gebruikt.

Productie[bewerken]

Xylenen zijn voornamelijk afkomstig uit de olieraffinage; een belangrijke bron is de katalytische reforming. Een van de stromen uit dit proces is de "C8"-aromatische fractie, die hoofdzakelijk bestaat uit xylenen en ethylbenzeen.

Xylenen worden geproduceerd door de methylering van benzeen en/of tolueen.

De commercieel belangrijkste xyleenisomeer is para-xyleen. Para-xyleen kan uit een mengsel van xylenen geïsoleerd worden door kristallisatie: de smeltpunten van de xyleen-isomeren liggen vrij ver uiteen. De kookpunten daarentegen verschillen weinig waardoor destillatie moeilijk wordt. Meta- en ortho-xyleen en ethylbenzeen kunnen door isomerisatie omgezet worden in para-xyleen.[3]

Het is ook mogelijk om para-xyleen te produceren op basis van biomassa. Dit kan door de reactie van 2,5-dimethylfuraan (DMF) met etheen; DMF kan uit hernieuwbare biomassa bekomen worden.[4] Een andere mogelijke route loopt langs isobutanol, dat door fermentatie uit biomassa kan gewonnen worden. In het Gevo-proces[5] wordt isobutanol katalytisch gedehydrateerd tot isobuteen, daarna gedimeriseerd tot iso-octeen en in een derde reactie gebeurt dan de dehydrocyclisatie van iso-octeen tot p-xyleen.

Toepassing[bewerken]

Xyleen wordt voornamelijk toegepast als oplosmiddel van organische stoffen (harsen en vetten). Uit para-xyleen wordt tereftaalzuur door middel van oxideren bereid. Het zuur wordt gebruikt voor de productie van de polyester polyethyleentereftalaat (bekend van de petflessen).

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Xyleen is een ontvlambare vloeistof. Inademing van de dampen kan aanleiding geven tot hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid of bewusteloosheid. De stof is irriterend voor de huid en de ogen. Blootstelling van zwangere vrouwen aan xyleen dient vermeden te worden.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties