Zeaxanthine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zeaxanthine
Structuurformule en molecuulmodel
Structuur van zeaxanthine
Structuur van zeaxanthine
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C40H56O2
IUPAC-naam Zie voetnoot[1]
Andere namen β,β-caroteen-3,3′-diol ; zeaxanthin
Molmassa 568,88 g/mol
SMILES
Zie voetnoot[2]
CAS-nummer 144-68-3
PubChem 5280899
Vergelijkbaar met luteïne
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur oranje-rood
Smeltpunt 215,5 °C
Onoplosbaar in water
Nutritionele eigenschappen
ADI 0,4 mg/kg lichaamsgewicht
Type additief kleurstof
E-nummer E161h
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zeaxanthine is een natuurlijke oranje xantofylkleurstof. Als additief is het in de EU toegestaan onder E-nummer E161h. De natuurlijke kleurstof komt voor in veel planten, waaronder spinazie, spruiten, broccoli, maïs, saffraan, sinaasappel en ook in eierdooier.

Zeaxanthine is een isomeer van luteïne: alleen de plaats van een dubbele binding verschilt.

Zeaxanthine komt voor in de gele vlek van het netvlies van het oog. Voldoende opname van zeaxanthine zou veroudering van het netvlies maculadegeneratie en de ermee gepaard gaande vermindering van het gezichtsvermogen tegengaan[3][4].