Zee van Azov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zee van Azov
Locatie Zee van Azov.PNG
Locatie Oekraïens grondgebied, en oostelijk Rusland
Oppervlakte 37.555 km²
Diepte (max.) maximaal 14 m
Diepte (gem.) 13 m
Afbeeldingen
Zee van Azov met linksonder de Krim
Zee van Azov met linksonder de Krim
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De Zee van Azov (Russisch: Азо́вское мо́ре, Azovskoje More; Oekraïens: Озівськe of Азо́вське мо́ре, Ozivs'ke of Azovs'ke more; Krimtataars: Azaq deñizi) is een deel van de Zwarte Zee, dat aan de zuidkant van de rest van deze zee wordt gescheiden door de Straat van Kertsj. Westelijk bevindt zich de Krim (inclusief de kust van de 110 km lange Schoorwal van Arabat), noordelijk ligt Oekraïens grondgebied, en oostelijk Rusland. De oppervlakte bedraagt 37.555 km².

De Zee van Azov is een relatief kleine zee, het oppervlak is circa een zesde van de Zwarte Zee, en is met een maximum diepte van slechts 14 meter de ondiepste zee ter wereld. De inhoud van de zee is ongeveer 256 km³ water. In de winter vriest het dicht en schepen kunnen alleen doorvaren met behulp van ijsbrekers.

De voornaamste waterleverancier is de rivier de Don, die de zee in het noordoosten bereikt via de zeer ondiepe Golf van Taganrog. Bij de delta van de Don ligt ook de stad Azov, waarnaar de zee is genoemd. Een andere belangrijke rivier die in de Zee van Azov uitmondt is de Koeban in het zuidoosten. De rivieren voeden de zee met ongeveer 50 km³ zoet water op jaarbasis.[1] Ondanks de significante instroom van zoet water is de saliniteit in het midden nog iets meer dan 10 promille. De belangrijkste open verbinding ligt in het zuiden naar de Zwarte Zee. Via de Straat van Kertsj stroomt het water de Zwarte Zee in, maar er is tevens een zeer grote tegenstroom van zout water waardoor de zee zout blijft.[1]

In de zee is een duidelijke stroming waarneembaar die tegen de klok in draait. Dit is het gevolg van de instroom van de rivieren en de heersende wind.[1] Als een gevolg van deze constante stroom zijn er langs de kust diverse schoorwallen gevormd, waarvan die van Arabat aan de westkust het grootste is.

De zee heeft troebel water veroorzaakte door de geringe diepte, de zanderige boden en veel stroming door de rivieren en de wind. Het kent een hoge biomassaproductie mede door de voedingsstoffen die door de rivieren wordt aangevoerd.[1]

In de oudheid werd de zee Lacus Maeotis genoemd, naar de stammen der Maeotae die aan haar oostkust woonden.

Steden aan de kust van de zee

Plaatsen rond de zee van Azov zijn:

Rivieren die in de zee van Azov uitmonden: