Aartsbisdom Kamerijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
een van de Kamerijkse aartsbisschoppen: Charles de Saint-Albin (1698-1764), door Hyacinthe Rigaud in 1723
een van de Kamerijkse aartsbisschoppen: Charles de Saint-Albin (1698-1764), door Hyacinthe Rigaud in 1723

Het aartsbisdom Kamerijk (Latijn: Archidioecesis Cameracensis voorheen dioecesis nerviorum) is een diocees waarvan de geschiedenis teruggaat tot de 6e eeuw en was gelegen in het grensgebied van het huidige Frankrijk en België. De bisschop was ook wereldlijk heer van een sticht. Zijn gebied was beperkt tot Kamerijk en het Kamerijkse, maar militair werd hij ook elders in Lotharingen door de Duitse keizers ingezet. Het landsheerschap ging in de 15e eeuw over op de Bourgondische hertogen.

Inhoud

[bewerk] Geschiedenis

Het bisdom Kamerijk ontstond als bisschopszetel in de 6e eeuw en behoorde toen tot het aartsbisdom Reims.
Tot de bisdomshervorming van 1559 omvatte het steden als Antwerpen en Brussel.
Van 1559 tot 1801 fungeerde het als aartsbisdom, waarna het als bisdom suffragaan werd van het aartsbisdom Parijs.
Sinds 1 oktober 1841 is Kamerijk weer zetel van een aartsbisschop. De kerkprovincie omvat naast Kamerijk, ook het bisdom Atrecht en het bisdom Rijsel.

[bewerk] Priesters en gelovigen

Sinds 2000 is de oud-bisschop van Luçon, François Garnier, aartsbisschop. Het aartsbisdom telde in 1980 1.015.000 katholieken (96,7% van de bevolking). In 2003 telde het nog 980.000 katholieken (93,3% van de bevolking). In 1980 waren er 508 priesters beschikbaar, in 2003 nam dit aantal af tot 320. Daarentegen nam het aantal permanente diakens in dezelfde periode toe van 1 tot 32. Het aantal parochies bleef nagenoeg stabiel.

[bewerk] Zie ook

[bewerk] Externe link

 
Persoonlijke instellingen
in andere talen