Adolf Loos
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Adolf Loos (Brünn, 10 december 1870 - Kalksburg, 23 augustus 1933) was een Oostenrijks architect uit het begin van de 20e eeuw.
Loos werd geboren te Brünn in Moravië, thans als Brno gelegen in Tsjechië, maar destijds onderdeel van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije). Hij was de zoon van een steenhouwer. Tot verdriet van zijn moeder wilde hij het familiebedrijf niet overnemen. In plaats daarvan studeerde hij aan de Technische Hogeschool te Rechenberg en architectuur te Dresden. Vervolgens vertrok hij naar de Verenigde Staten, waar hij werkte als metselaar, vloerenlegger en bordenwasser. Loos was onder de indruk van de Amerikaanse architectuur en bewonderde de Amerikaanse architect Louis Sullivan. Hij keerde weer terug naar Europa en begon in 1898 een architectenbureau te Wenen. Loos begon ook zijn eigen architectenopleiding. In 1928 besloot hij zich weer geheel aan zijn architectenbureau te wijden.
Behalve door zijn ontwerpen is Loos vooral bekend geworden als tegenstander van de Art Nouveau-beweging. Hij vond dat architectuur bepaald diende te worden door de rede. Overbodige ornamenten moesten worden geschrapt. In zijn lezing "Ornament en misdaad" uit 1908 ("Ornament ist ein Verbrechen") werkte hij de gedachte uit dat vooruitgang van een cultuur verbonden is met het terugdringen van ornamentiek, en dat het een misdaad was om ambachtslieden hun tijd te laten verspillen aan ornamenten die alleen maar het moment dichterbij brachten waarop een voorwerp ouderwets was geworden. De meest primitieve samenlevingen gebruikten dan ook veel ornamenten, meende Loos, terwijl de meest geavanceerde geen overbodige ornamenten kennen, of op zijn minst ornamentiek trachten tegen te gaan als die geen zinvol doel heeft. Loos' gezichtspunten zijn kenmerkend voor de moderne architectuur van het functionalisme, waarvan de bekendste slogan "Vorm volgt functie" luidt.
Loos overleed op 62-jarige leeftijd te Kalksburg, dat tegenwoordig een stadsdeel van Wenen is.
[bewerk] Belangrijke werken
- Haus Steiner, Wenen (1910)
- Michaelerhaus/Looshaus, Wenen (1910)
- Haus Rufer, Wenen (1922)
- Khuner villa, Kreuzberg (Oostenrijk) (1930)
- Villa Müller, Praag (1930)
visie van adolf loos: alleen gebouwen met iets van waarde, als het verder gaat dan alleen het praktische kunnen we het kunst noemen. alleen gedenktekens en grafmonumenten konden dus kunst zijn. de moderne mens is ontworteld van zijn oorsprong en heeft geen naturlijke relatie meer met zijn omgeving. een architect kan dit niet kunstmatig opnieuw tot leven brengen.
[bewerk] Externe links
- enkele citaten uit 'Ornament en misdaad'
- Villa Müller (met QuickTime VR-beelden van het interieur)
|
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Adolf Loos op Wikimedia Commons.
|

