Advanced Passenger Train

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Advanced Passenger Train (APT) was een onsuccesvol intercitytreinstel met kantelbakinstallatie dat in de jaren 70 en begin jaren 80 door British Rail Engineering Limited (BREL) en de British Rail is ontwikkeld . Het doel was om de treinstellen te gebruiken op de West Coast Main Line tussen Londen en Glasgow. De APT is begin jaren 80 wel korte tijd in dienst geweest op deze route, maar is nooit verder gekomen dan een prototype.

Opvallend is dat de later zo succesvolle Intercity 125, een dieseltreinstel voor intercitytreindiensten die 200 km/h (125 mph) kan halen, is ontwikkeld voor tijdelijk gebruik als intercitymateriaal, tijdens de ontwikkeling van de APT.

APT-E[bewerken]

De APT-E (met de E van 'experimental') was het eerste prototype dat in 1972 gebouwd werd. De APT-E was een korte testtrein die bestond uit twee motorrijtuigen (voor en achter) en twee gewone rijtuigen vol met meetapparatuur. Gasturbines zorgden voor de aandrijving. Vanwege het hoge brandstofverbruik in combinatie met de oliecrisis is men bij de APT-P overgestapt op elektrische tractie.

APT-P[bewerken]

APT 370 006 op 9 november 2006 te Crewe

De APT-P (met de P van 'prototype') of Class 370 was een 14-delig elektrisch treinstel met twee motorrijtuigen in het midden van de trein die samen gebruik maakten van een pantograaf. Daardoor zijn beide reizigerscompartimenten van elkaar afgescheiden. Dit betekende dat twee volledige treincrews (en twee restaurants!) nodig waren voor iedere dienst, wat tot hoge extra kosten leidde. De APT-P kon een maximumsnelheid van 240 km/h (150 mph) halen en de wagenbak kon tot 9 graden kantelen. Onder druk van het BR-management en politici die resultaten wilden zien van dit miljoenenproject, werd de trein op 7 december 1981 gepresenteerd, terwijl de techniek nog niet helemaal perfect was. Zo was tijdens de persrit de kantelbakinstallatie nog niet in orde. Veel journalisten kregen last van wagenziekte en schreven vernietigende stukken in de krant. Het grootste probleem waarmee de APT te kampen had was het remsysteem. Door problemen met de remmen werden de treinstellen al snel weer uit dienst genomen. In de zomer van 1982 kwamen ze - zonder er ruchtbaarheid aan te geven - weer in dienst. Op het moment dat de problemen waren opgelost, had British Rail (BR) door een geldtekort niet zoveel interesse meer in dit prestigeproject en in 1985 verdwenen de treinstellen uit de reguliere dienst.

De kantelbaktechniek van de APT is verkocht aan FIAT voor de ontwikkeling van de Pendolino. In Groot-Brittannië werd de opvolger van de APT-P, de APT-U, omgedoopt tot Intercity 225, een niet-kantelende elektrisch treinstel dat tot op heden dienst doet als intercitymaterieel op de East Coast Main Line.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties