Ahasverus (Wandelende Jood)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nazipropaganda: de Wandelende Jood

Ahasverus is de naam van de legendarische Wandelende Jood die zou hebben geweigerd Jezus op weg naar Golgotha in zijn huis te laten rusten, en die daarom werd veroordeeld tot het eind der dagen rusteloos over de wereld te zwerven.

Ahasverus wordt in 1602 genoemd in een Duits volksboek, door Chrysostomus Daedalus of Dudulaeus. Er is eveneens een Brusselse overlevering van hem bewaard uit 1640; daar heet hij Isaak Laquedem.

Later is de legende door tal van schrijvers bewerkt. Hij is in de letterkunde van vele volken bekend. Een Nederlandse bewerking is De wandelende Jood van de Vlaamse schrijver August Vermeylen.

De eerste vermelding van de Wandelende Jood is van 1228, in Engeland. De Engelse monnik en kroniekschrijver Matthias Parisiensis beroept zich op een Armeense bisschop, die in Engeland de geschiedenis van de Wandelende Jood verteld zou hebben. Daar heet de eeuwige zwerver Cartaphilus die zich liet dopen en de naam van Jozef aannam. Dit maakt dat de kroniekschrijver hem verwisselt met Jozef van Arimathea.

In de volksverhalen is Ahasverus meestal een schoenmaker, al komt het ook voor dat hij de portier van Pilatus is.[1]

Varia[bewerken]

A.H.A.S.V.E.R.U.S. is tevens de naam van een reeds in 1873 opgericht Leidsch Studenten Wandelgezelschap, een subvereniging van de LSV Minerva.

De legende was eveneens de aanleiding voor de naam van de nationaalsocialistische-propagandafilm Der ewige Jude uit 1940.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 'Ahasverus', in: Folkloristisch Woordenboek van Nederland en Vlaams België/ K. ter Laan, 1949, pp. 9.