Alan Greenspan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alan Greenspan
Alan Greenspan
Alan Greenspan
Geboren 6 maart 1926
New York City
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Joan Mitchell (1952–1953; gescheiden)
Andrea Mitchell (sinds 1997)
Beroep Econoom
Voorzitter van het Federal Reserve System (The Fed)
Aangetreden 11 augustus 1987
Einde termijn 31 januari 2006
President Ronald Reagan
George H.W. Bush
Bill Clinton
George W. Bush
Voorganger Paul Volcker
Opvolger Ben Bernanke
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Alan Greenspan (New York City, 6 maart 1926) is een Amerikaans econoom en was van 11 augustus 1986 tot en met 31 januari 2006 voorzitter van het Federal Reserve System (The Fed) en van de Federal Open Market Committee.

Biografie[bewerken]

Greenspan is van Joods-Hongaarse afkomst, oorspronkelijk heette de familie Grünspan, deze naam is veramerikaniseerd tot Greenspan. Greenspan groeide op in de wijk Washington Heights in de stad New York. Zijn vader werkte op de beurs en zijn moeder in de detailhandel. Hoewel hij al op jonge leeftijd een talent voor getallen bleek te hebben, ging hij na de middelbare school muziek studeren aan de Juilliard School. Zijn eerste echte baan was als klarinet- en saxofoonspeler in een swingband.

Op negentienjarige leeftijd schreef Greenspan zich in als economiestudent aan New York University, waar hij in 1948 een bachelor-graad haalde (summa cum laude) en in 1950 een master-graad. Verdere studie, aan Columbia University, moest hij begin jaren 50 afbreken wegens geldproblemen. In 1977 kreeg hij van New York University een doctorsgraad, overigens zonder een proefschrift te hoeven schrijven.

Van 1954 tot 1974 en van 1977 tot 1987 was Greenspan Chairman en President van Townsend-Greenspan & Co., een economisch adviesbureau dat hij in New York oprichtte met William Townsend. In 1987 werd het gesloten vanwege zijn overstap naar The Fed. Greenspan bekleedde en bekleedt nog talloze andere functies, zowel in het bedrijfsleven (onder meer bij Alcoa, JP Morgan en Mobil) als bij de overheid.

Greenspan werkte voor Nixon tijdens diens verkiezingscampagne in 1968 en was onder Ford van 1974 tot 1977 voorzitter van diens economische adviesraad. Op 11 augustus 1987, onder Reagan, volgde hij Paul Volcker op en begon hij aan zijn eerste termijn als voorzitter van The Fed. Op 20 juni 2000 ging zijn vierde termijn in (een record), die op 20 juni 2004 afliep. Zijn vijfde termijn maakte hij niet meer af, hij werd begin 2006 opgevolgd door Ben Bernanke. Hij is bijna 19 jaar voorzitter van The Fed geweest.

Greenspan ontving eredoctoraten van de universiteiten van Yale, Harvard, Pennsylvania, Leuven, Notre Dame, Wake Forest en Colgate. In 2001 en 2002 werd hij benoemd tot respectievelijk Commandeur de la Légion d’honneur en Knight Commander of the British Empire.

In april 1997 trouwde Greenspan met zijn tweede vrouw, Andrea Mitchell, journaliste bij NBC. Hij houdt van tennis, de boeken van Ayn Rand en klassieke muziek. Naar verluidt schrijft hij al zijn speeches in bad.

Economische visie en de Kredietcrisis[bewerken]

Greenspan was gedurende zijn carrière een sterk voorstander van de vrije-markteconomie en een voorvechter van het zelfregulerend vermogen van de financiële markten. Zijn als objectivistisch gekarakteriseerde visie werd onder meer beïnvloed door de schrijfster Ayn Rand (auteur van onder andere Capitalism: the Unknown Ideal (1966)). Direct na zijn aantreden kreeg hij te maken met de zogenaamde savings-and-loans crisis en de val van de beurs bekend als Zwarte Maandag (19 oktober 1987).

Na de aanslagen van 11 september 2001 verlaagde The Fed, geconfronteerd met een dreigende recessie het voornaamste rentetarief tot een laagterecord van 1%. Mede hierdoor verlaagden hypotheekbanken hun voorwaarden en werden Amerikanen die het voordien niet konden betalen, aangemoedigd een huis te kopen. Nog in 2004 stelde Greenspan toekomstige huizenbezitters gerust over het nemen van een hypotheek met variabele rente (zogenaamde ARMs), terwijl de eerste tekenen van oververhitting zich al aandienden.[1] In een speech in mei 2005 zei hij: "private regulation generally has proved far better at constraining excessive risk-taking than has government regulation." ("regulering door de private sector is in het algemeen een veel beter middel gebleken om excessieve risico's te beperken dan regulering door de overheid").[2] Reeds op 26 februari 2007 voorspelde hij voor de USA een mogelijke recessie aan het eind van 2007 of iets later.[3]

Na de mondiale ineenstorting van het financiële systeem vanaf september 2008 voelde Greenspan zich echter genoodzaakt terug te komen op zijn standpunt voor zelfregulering dat hij gedurende zijn lange periode als Fed-voorzitter had verdedigd. Voor een onderzoekscommissie van het Huis van Afgevaardigden dat de subprime crisis onderzoekt, zei hij dat het model zoals hij dat van de wereld geschetst had, tekortkomingen vertoonde. In zijn model ging hij ervan uit dat mensen voor het belang van een bedrijf zouden gaan en niet voor hun eigenbelang. Ook verklaarde hij dat de gevolgen veel ernstiger waren dan hij had kunnen voorspellen en gaf toe dat strengere regulering van bovenaf de enige oplossing was.[4][5]

John B. Taylor, bekend van de Taylor rule, heeft Greenspan beschuldigd van het creëren van de kredietcrisis. Volgens hem heeft Greenspan tijdens zijn voorzitterschap de rente te lang te laag gehouden, waardoor een kunstmatige hausse (zeepbel) werd veroorzaakt. Toen Greenspan de rente weer liet stijgen, knapte de zeepbel resulterend in de kredietcrisis.[6]

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Business Week 29-04-04
  2. Greenspan Urges Tighter Regulation After 'Breakdown', Bloomberg 23-10-2008
  3. ^ Associated Press (2007-02-26). "Greenspan warns of U.S. recession risk". MSNBC. http://www.msnbc.msn.com/id/17343814/.
  4. Bloomberg 23-10-2008
  5. Greenspan pleit voor meer regels banken, NRC 23-10-2008
  6. ^ Wallstreet Journal (2009-02-09). "How Government Created the Financial Crisis". http://online.wsj.com/article/SB123414310280561945.html.