Amsterdamse Waterleidingduinen
De Amsterdamse Waterleidingduinen is een duingebied tussen Zandvoort (Noord-Holland) en de Langevelderslag in de gemeente Noordwijk (Zuid-Holland).
Het duingebied is ingericht voor de winning van drinkwater voor de stad Amsterdam; er stroomt jaarlijks vijftig miljoen kubieke meter drinkwater door dit 3400 hectare grote gebied.[bron?] Er wordt sinds 1853 water gewonnen, waarmee het het oudste waterwingebied van Nederland is. Het wordt geëxploiteerd door Waternet.
Het duingebied is een beschermd natuurmonument en bij de Europese Commissie aangemeld als Habitatrichtlijngebied. Daarmee geniet het bescherming volgens de Europese regelgeving. Rust, ruimte en natuur zijn de voornaamste kernwaarden van dit gebied. Om dit te waarborgen is enkel wandelen toegestaan. Bovendien mag overal buiten de paden worden gewandeld. De Amsterdamse Waterleidingduinen is het grootste aaneengesloten wandelgebied van Nederland.[bron?]
In het noorden ligt een uitgestrekt complex van infiltratiekanalen. Oostelijk van het infiltratiegebied zijn grote oppervlakten grond bebost. In het zuiden is het duinreliëf minder door vergravingen veranderd. Het centrale gebied bestaat uit landschap dat tijdens de duinverstuivingen tussen 14e en 16e eeuw is ontstaan.
Eigenaar van het gebied is de gemeente Amsterdam, hoewel het voor het grootste deel in de gemeenten Zandvoort en Noordwijk ligt. Ook ligt een gedeelte in de gemeente Bloemendaal, waar nabij Vogelenzang ook het bezoekerscentrum De Oranjekom is gelegen. In 2009 ontving deze 800.000 bezoekers [bron?].
Inhoud |
[bewerken] Damherten
De Amsterdamse Waterleidingduinen bezit de grootste damhertenpopulatie van Nederland per hectare.[bron?] Er wordt geschat dat er ongeveer 1000 damherten rondlopen (2009), dus circa 0,3 per hectare.[bron?] Sinds een aantal jaren wordt er niet meer gejaagd op de damherten en zijn de aantallen flink toegenomen. De grote aantallen damherten zijn een flinke publiekstrekker. Er is ook kritiek op dit beleid, damherten komen soms op de wegen rond de Waterleidingduinen terecht wat voor onveilige verkeerssituatie kan zorgen. Af en toe is er een aanrijding met een damhert. Door het plaatsen van hoge rasters (2,4 mtr.) probeert de beheerder de damherten binnen het gebied te houden. Niet overal worden hoge rasters geplaatst omdat de Amsterdamse Waterleidingduinen een kleinere oppervlakte hebben dan 5000 hectare en dan volgens de wet 'gehouden' dieren worden waarvoor de eigenaar dan vervolgens 'zorgplichtig' is.[bron?]
[bewerken] Ecoduct
Sinds 2009 zijn er plannen voor een ecoduct dat de Amsterdamse Waterleidingduinen moet gaan verbinden met andere duingebieden in het noorden. Dit plan is een onderdeel van de ecologische hoofdstructuur, het streven van de overheid meer aaneengesloten natuur te realiseren. Het ecoduct brengt echter ook meer recreatie met zich mee, waaronder een fietspad langs de rand van de Amsterdamse Waterleidingduinen.
[bewerken] Verzet tegen fietspaden in de Waterleidingduinen
Er is veel verzet tegen een fietspad in de Waterleidingduinen, onder andere van de Stichting Natuurbelang Amsterdamse Waterleidingduinen, die 14.406 handtekeningen ophaalde en deze presenteerde aan de gemeente Amsterdam, eigenaar van de Waterleidingduinen. De AWD is het laatste grote aaneengesloten wandelgebied van Nederland. Er heerst grote angst dat een eenmaal aangelegd fietspad een precedentwerking zal hebben. Deze angst wordt mede versterkt door het rapport Fietsknelpunten top 10, dat de Fietsersbond heeft opgesteld op verzoek van de provincie Noord-Holland en waarin een groot deel van de verharde wandelpaden in de Waterleidingduinen al ingetekend is als 'ontbrekende schakel'.
[bewerken] Rustverstoring
Fietsers, racefietsers en mountainbikes zijn wettelijk gezien gelijkwaardig en kunnen de rust in de waterleidingduinen verstoren. Drukke wandelpaden waar in de toekomst ook gefietst mag worden zullen de wandelaars het gebied indrijven. De zonering wordt op die manier doorbroken. Nu nog rustige gebieden worden indirect door het toestaan van fietsen drukker. [1]
Er is geen enkele reden om aan te nemen dat fietspaden noodzakelijk zijn in dit grote wandelgebied. Er is een uitgebreid netwerk van fietspaden in de omliggende gebieden zoals bijvoorbeeld Nationaal Park Zuid-Kennemerland en de kustfietspaden. Enkele kleinere gemeenten in de omgeving zullen zeker profiteren van fietspaden door het gebied, maar dit belang moet worden afgewogen tegen de belangen van de circa 800.000 bezoekers.
Een onderzoek van Alterra en Waternet onder de bezoekers gaf een grote tevredenheid te zien met de huidige opzet van het gebied, dus wandelen als hoofd activiteit.[2]
[bewerken] Externe link
Bronnen, noten en/of referenties
|
