Angelo Iachino

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Angelo Iachino (San Remo, 4 april 1889Rome, 3 december 1976) was een Italiaanse admiraal tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Biografie[bewerken]

Iachino werd geboren in San Remo in Ligurië en ging in 1904 bij de Italiaanse marineacademie in Livorno waar hij in 1907 afstudeerde.

Iachino nam in 1911 en 1912 deel aan de oorlog tegen Turkije. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij als een commandant van een torpedoboot. Voor zijn moed in een slag werd hij aan het einde van de oorlog in november 1918 onderscheiden. Van 1923 tot 1928 diende hij als marineattaché bij de Italiaanse ambassade in China. In 1928 kreeg hij het bevel over een torpedojager en aan het begin van de jaren dertig kreeg het commando over een kruiser. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog was hij commandant van twee groepen van lichte schepen. Hij nam ook deel in april 1939 aan de bezetting van Albanië.

Iachino voerde in 1940 tijdens de Slag bij Kaap Spartivento het commando over een kruiser-eskader en na de Slag van Tarente werd hij benoemd tot Ammiraglio di Squadra (vice-admiraal) en opperbevelhebber van de Regia Marina. Hij leidde de marine tijdens de Slag van Matapan (maart 1941), Eerste Zeeslag van Sirte (december 1941) en de Tweede Zeeslag van Sirte (maart 1942).

Op 5 april 1943 werd hij ontslagen uit zijn commando en vervangen door Carlo Bergamini. Hij ging in 1954 met pensioen met de rang van Ammiraglio d'Armata (admiraal) en stierf in 1976 in Rome op 87-jarige leeftijd.

Na de oorlog heeft hij meerdere boeken geschreven:

  • Gaudo e Matapan (1946)
  • Le due Sirti (1953)
  • Tramonto di una grande marina (1959)
  • La campagna navale di Lissa 1866 (1966)
  • Il punto su Matapan (1969)

Bronnen[bewerken]

  • B.P Boschesi, Cento Protagonisti della Seconda Guerra Mondiale, A. Mondadori, 1980
  • Zentner, Christian: „Der Zweite Weltkrieg - ein Lexikon“; Wien; 2003 ISBN 3-85492-818-1