Antonia van Luxemburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prinses Antonia op 10-jarige leeftijd

Antonia Roberta Sophie Wilhelmina van Luxemburg (9 oktober 1899 - 31 juli 1954) was de vierde dochter van groothertog Willem IV van Luxemburg en Maria Anna van Bragança.

Op 7 april 1921 trouwde zij met de Beierse kroonpretendent Rupprecht, die dertig jaar ouder was dan zij en al een eerder huwelijk achter de rug had. Als tegenstanders van het naziregime, waren zij gedwongen om in 1939 te vluchten naar Italië, en later naar Hongarije. Na de bezetting van Hongarije werden Antonia en haar kinderen gedeporteerd naar concentratiekamp Sachsenhausen, hoewel sommige bronnen spreken van Buchenwald. Later is zij naar Dachau getransporteerd en amper een maand later bevrijd.

Antonia overleed in Lenzerheide (Zwitserland). Haar lichaam werd bijgezet in de Santa Maria in Domnica te Rome, haar hart in de zogenaamde Genadekapel in het Beierse bedevaartsoort Altötting.

Het paar kreeg zes kinderen: