Automatische kentekenplaatherkenning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1. Het kenteken wordt gefotografeerd, daarna 2) genormaliseerd betreffende helderheid en contrast en tot slot 3) gesegmenteerd voor karakterherkenning
Verschillende kentekens moeten juist worden gelezen
ANPR op een tolweg bij Schönberg, Oostenrijk

Automatische kentekenplaatherkenning (of nummerplaatherkenning) is een techniek die gebruikmaakt van optische tekenherkenning om kentekenplaten te kunnen lezen op voertuigen. De inmiddels ingeburgerde term voor deze techniek is de Engelse afkorting ANPR: Automatic Number Plate Recognition. In de VS wordt het LPR genoemd: License Plate Recognition.

Rond 2006 kon de techniek kentekens herkennen met een snelheid van één per seconde wanneer auto's maximaal 160 km/h rijden. Hierbij wordt gebruikgemaakt van al bestaand cameratoezicht, gatsometers of speciaal ontworpen apparatuur.

Toepassingen[bewerken]

De gelezen kentekens kunnen worden vergeleken met zogenaamde referentiebestanden, met kentekens waarmee iets aan de hand is. Dit betreft onder meer openstaande boetes of belastingschulden of verdachten die worden gezocht in het kader van opsporingsonderzoeken, tolwegen en het opsporen van onverzekerde, gesignaleerde of gestolen voertuigen. Andere toepassingen zijn het meten van verkeersactiviteit en -overtredingen zoals door rood licht rijden, trajectcontrole en in de toekomst mogelijk het rekeningrijden.

Nederland[bewerken]

Bij de Nederlandse politie waren eind 2011 bijna 200 ANPR-camera's in gebruik. Twee derde hiervan is van de Landelijke Eenheid of de regio Rotterdam-Rijnmond. Andere regio's hebben dus veel minder camera's, meestal niet meer dan tien. ANPR wordt op drie manieren ingezet: vast, mobiel of tijdens verkeerscontroles. Met de vaste camera's worden de meeste hits gegenereerd, maar door gebrek aan capaciteit wordt er meestal niet op hits gereageerd. Tijdens ANPR-verkeerscontroles krijgen de meeste hits wél een reactie in de vorm van een controle ter plekke. Het Ministerie van Veiligheid & Justitie heeft in 2011 onderzoek laten doen naar de mogelijke meerwaarde van ANPR voor de opsporing.[1]

Onder andere de gemeenten Amsterdam, Utrecht en Den Haag gebruiken ANPR-camera's om vervuilend vrachtverkeer uit de stad te weren. Als een kenteken van een vrachtwagen zonder roetfilter wordt waargenomen, wordt automatisch een boete aan de eigenaar verzonden.

Wetgeving[bewerken]

De wettelijke kaders voor ANPR volgen uit het Wetboek van Strafvordering. Daarin staat onder welke voorwaarden gegevens die zijn verkregen door ANPR mogen worden gebruikt voor opsporing, vervolging of berechting. Tot begin 2010 werden door de regio's IJsselland en Rotterdam-Rijnmmond alle gescande kentekens opgeslagen: zowel de hits als de no-hits. No-hits zijn kentekens waarmee op het moment van passeren niets aan de hand is. Sinds begin 2010 mogen die gegevens in Nederland niet meer worden verwerkt door de politie. In 2011 is een wetsvoorstel om dit weer mogelijk te maken voor consultatie het land in gestuurd. Het College bescherming persoonsgegevens gaf een negatief advies: de noodzaak van de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van alle automobilisten is niet subsidiair en niet proportioneel.[2] De ministerraad ging op 23 december 2011 toch akkoord met het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met de regeling van het vastleggen en bewaren van kentekengegevens door de politie.[3]

België[bewerken]

Nummerplaatherkenning wordt sinds eind 2013 ook in België toegepast. Hiervoor was volgens de privacycommissie een wijziging in de camerawetgeving noodzakelijk.[4]

Nummerplaatherkenning wordt ingezet tegen de grenscriminaliteit, onder andere in de politiezone Vlas (Kortrijk, Kuurne en Lendelede).[5]

Bronnen, noten en/of referenties