Benjamin (stam)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stamgebieden in het Bijbelse Israël

De stam Benjamin is een van de twaalf stammen van de Israëlieten. De stam bestaat uit nakomelingen van de twaalfde en jongste zoon van Jakob, Benjamin.

Benjamin was de kleinste en minst belangrijke stam van het oude Israël. In het Bijbelboek Rechters (hoofdstukken 19-21) wordt beschreven hoe de stam Benjamin door de andere stammen van Israël vrijwel wordt uitgeroeid als wraak voor de groepsverkrachting van een Levitische vrouw in Gadea, een Benjamitische stad. Om te voorkomen dat de stam zou uitsterven, werden uit de stad Jabes 400 maagden gehaald die als echtgenote van de overlevenden konden dienen.

Bij de scheuring van Israël, sloot Benjamin zich aan bij Juda en samen vormden ze het koninkrijk Juda.

Bekende leden van de stam Benjamin zijn de richter Ehud, de eerste koning van Israël Saul en de apostel Paulus.