Biltong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Runderbiltong

Biltong is de naam voor een versnapering gemaakt van gedroogde reepjes vlees. De lekkernij wordt voornamelijk in Zuid-Afrika bereid en gegeten. Ook in andere landen waar Afrikaners naar toe zijn geëmigreerd, zoals Nederland, het Verenigd Koninkrijk, en Australië is het populair om zelf biltong te maken.[bron?] Biltong wordt gemaakt van verschillende vleessoorten. De meestgebruikte zijn rundvlees, koedoevlees, struisvogelvlees. Maar er zijn ook plaatselijke specialiteiten van ezelvlees. Het meest gebruikte deel van het dier dat gebruikt wordt is de lende.

Oorsprong[bewerken]

Nederlanders die in de Kaapkolonie aankwamen, brachten uit de [[Oude Wereld] het recept voor gedroogd vlees mee . Het conserveren van etenswaar was een noodzaak in deze nieuwe kolonie. De opbouw van kuddes nam te veel tijd in beslag. Ook het jagen op Afrikaanse wild nam veel tijd in beslag en de grote hoeveelheden vlees moesten worden geconserveerd. Door het cureren en drogen van het vlees werd het in een kort tijdsbestek beschermd tegen insecten en bederf.

De naam biltong komt oorspronkelijk niet uit het Afrikaans maar uit het Nederlands. 'Bil' duidt het deel van het dier aan dat is gebruikt is en tong staat voor de vorm; reepje of strook.

Bereidingswijze[bewerken]

Biltongbereiding in een heteluchtoven

Het vlees wordt gesneden in stroken van ongeveer 1 centimeter dik. Breedte en lengte hangen af van het beschikbare stuk vlees.

Voordat het vlees te drogen wordt gehangen wordt het eerst in grof zout (keukenzout is te fijn) gelegd. Nadat het een tijdje heeft gelegen wordt het zout met de achterkant van een mes verwijderd. Hoe langer in het zout, hoe zouter de smaak. Tien minuten is vaak genoeg. Nadien wordt het door azijn met een aantal druppels worcestersaus gehaald. Traditioneel wordt appelazijn voor de bereiding gebruikt maar andere smaken zijn ook heel goed bruikbaar.

Het vlees wordt na de zout- en azijnbehandeling ingewreven met een kruidenmengsel. Traditioneel bestaat het mengsel uit bruine suiker, gemalen zwarte peperkorrels en gemalen korianderzaadjes. Soms voegt men wat natriumbicarbonaat (bakpoeder) aan het mengsel toe om het vlees zachter te maken. Na de behandeling wordt het vlees, in een kartonnen doos of droogkast, in de buitenlucht gehangen om te drogen. De droogtijd varieert.

Het Nederlandse klimaat is te vochtig om het vlees buiten te hangen. Het vlees kan te drogen hangen in een zelfgemaakte droogkast met een lamp vanaf 50 watt. Een andere mogelijkheid is om het vlees te hangen in een heteluchtoven op plusminus 40 tot 70 graden. Dit biedt ook een goede (snellere) oplossing. De biltong is dan klaar in ongeveer 4 tot 5 uur, en kan meteen geconsumeerd worden alhoewel het afgekoeld beter smaakt. Het is aan te raden de biltong, na het drogen in een heteluchtoven, op te hangen. Zo kan het nadrogen en gaat het langer mee. Hoe langer de biltong wordt bewaard hoe harder en droger hij wordt. Het krijgt dan meer de structuur zoals je het kan kopen in Zuid-Afrika.

Er zijn verschillende geheime familierecepten waar men persoonlijk gekozen ingrediënten toevoegt, waaronder bijvoorbeeld ui, knoflook en diverse kruiden zoals kruidnagel en steranijs.

In de vroege jaren werden de repen vlees gemarineerd in de dichtgenaaide huid van het geslachte beest.

Gebruik van biltong[bewerken]

  • Bij een rugbywedstrijd in Zuid-Afrika is biltong een onmisbare snack voor Afrikaners.
  • Biltong wordt in Zuid-Afrika veel gegeten bij een braai of film zoals men in Nederland borrelnootjes eet.
  • In winkels en bij toeristische trekpleisters in Zuid-Afrika worden veelal kleine zakjes met biltong verkocht.

Fotogalerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]