Carme Chacón

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carme Chacón
Carme Chacón in het Pentagon, juli 2009
Carme Chacón in het Pentagon, juli 2009
Volledige naam Carme María Chacón Piqueras
Geboren Esplugues de Llobregat, 13 maart 1971
Functie minister van Defensie
Partij Partido Socialista Obrero Español
Bestuurlijke loopbaan
2000-heden congreslid
2007-2008 minister van Volkshuisvesting
2008-2011 minister van Defensie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Spanje

Carme María Chacón Piqueras (Esplugues de Llobregat, 13 maart 1971) is een Spaans politica. Ze is lid van de PSC, de Catalaanse socialistische partij die zeer nauw samenwerkt met de PSOE, de Spaanse landelijke socialistische partij, en is verkozen in de kieskring Barcelona voor het congres. In de tweede regeerperiode van Luis Zapatero was ze minister van Defensie, tussen april 2008 en december 2011. Ze was de eerste vrouwelijke minister van Defensie in Spanje. Op dit moment strijdt ze met Alfredo Rubalcaba om het leiderschap van de socialistische partij, wat tijdens een congres begin februari beslist zal worden.

Loopbaan[bewerken]

Jeugd en opleiding[bewerken]

Hoewel bekenden haar omschrijven als een verlegen persoon, doet haar zelfverzekerde publieke optreden dit niet vermoeden. Op haar 18e wordt Chacón al lid van de Joventudes Socialistas, de jeugdbeweging van de PSOE. Carme Chacón studeert af in de rechten en is professor constitutioneel recht aan de Universiteit van Gerona. In die hoedanigheid doceert ze ook in Engeland, Zwitserland en Canada. Daarnaast is ze in 1996 internationaal waarnemer in Bosnië en Herzegovina en het jaar daarop in Albanië, namens de OVSE.

Haar politieke carrière begint in 1999 als ze in haar geboortestad Esplugues de Llobregat tot gemeenteraadslid wordt gekozen. In korte tijd ontwikkelt ze zich tot "een van de belangrijkste nieuwe zwaargewichten van het project van de socialistische partij", in de woorden van Zapatero[1] . Al in 1998 kan ze zitting nemen in het dagelijks bestuur van de PSOE. Na de verkiezingswinst van de PSOE in 2004 gaat het haar carrière voor de wind, en in 2007 wordt ze uiteindelijk benoemd tot minister van Volkshuisvesting. Hoewel ze in socialistische kring doorgaat voor een beschermelinge van Zapatero, noemt ze zelf Felipe González haar grote voorbeeld.

Ministerschap[bewerken]

Als minister van Volkshuisvesting wordt ze bekend door haar ambitieuze project de huizen- en huurprijzen te verlagen om ook de jongere generatie betere toegang te geven tot die markt. De Ley de Ayuda al Alquiler ('huursubsidiewet') levert haar het respect van veel jongeren op.

Bij de landelijke verkiezingen in 2008 weet ze als lijsttrekster van de PSC 25 zetels binnen te halen, wat het record van de verkiezingen van 1982 evenaart. Niet alleen is Chacón bij haar benoeming tot minister van Defensie door José Luis Rodríguez Zapatero in zijn tweede regering in 2008 de eerste vrouw die in Spanje deze functie vervult, ook is ze de eerste bewindsvrouw die met zwangerschapsverlof gaat tijdens haar termijn: Alfredo Rubalcaba, minister van Binnenlandse Zaken, vervangt haar in mei en juni 2008 aan het hoofd van haar departement.

Nadat Zapatero begin 2011 aankondigt niet herkiesbaar te zijn, geeft Chacón aan lijsttrekker te willen worden van de socialistische partij. Als een aantal partijbaronnen hier echter een verkiezing over willen forceren, geeft ze dit idee op ten gunste van Rubalcaba, die het in de verkiezingsstrijd af zou leggen tegen Mariano Rajoy. Op dit moment is Chacón kandidaat om Zapatero op te volgen en de partij te gaan leiden. Hier wordt over besloten op een congres in februari 2012 in Sevilla.

Persoonlijk leven[bewerken]

Chacón is getrouwd met Miguel Barroso, voormalig communicatiechef van Zapatero, met wie zij een kind heeft. Ze houdt van lezen, en dan met name poëzie. Ze dicht zelf ook. In interviews verwijst ze graag naar grote literaire namen, zoals Simone de Beauvoir.

Bronnen, noten en/of referenties

Voetnoten

  1. «uno de los nuevos valores más importantes del proyecto del Partido Socialista», elmundo.es, geraadpleegd op 28 januari 2011

Bronnen