Mariano Rajoy Brey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mariano Rajoy
Presidente Mariano Rajoy Brey 2012 - La Moncloa.JPG
Volledige naam Mariano Rajoy Brey
Geboren Santiago de Compostella, 25 maart 1955
Functie partijvoorzitter
Partij PP
PP
2003-2004 Secretaris-generaal
2004-heden Partijvoorzitter
Bestuurlijke loopbaan
1986-heden Volksvertegenwoordiger
1996-1999 Minister van Publieke Overheden
1999-2000 Minister van Onderwijs en Cultuur
2000-2001 Minister van het Presidentschap
2001-2002 Minister van Binnenlandse Zaken
2002-2003 Minister van het Presidentschap
2000-2003 Vice-premier
2011-heden Premier
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Spanje

Mariano Rajoy Brey (Santiago de Compostella, 27 maart 1955) is een Spaans politicus, lid van de Partido Popular en sinds 21 december 2011 premier van Spanje. Zijn partij won op 20 november de parlementsverkiezingen en hiermee volgde Rajoy José Luis Rodríguez Zapatero op als zesde premier van het post-Franco Spanje.

Loopbaan[bewerken]

Jeugd en opleiding[bewerken]

Mariano Rajoy was op school een hardwerkende leerling. Na de middelbare school ging hij rechten studeren in zijn geboortestad, Santiago de Compostella, waar hij in 1977 afstudeerde. Aansluitend slaagde hij voor het toelatingsexamen tot onroerend goed-registreur, een functie die hij uit kon oefenen in Villafranca del Bierzo en waarvoor hij Galicië verliet.

Eerste stappen in de politiek[bewerken]

Bij de eerste democratische regioverkiezingen in 1981 werd hij voor de Alianza Popular (AP) verkozen in de Xunta de Galicia. In de landelijke verkiezing van 1986 werd hij voor de Cortes Generales verkozen, maar hij weigerde de zetel om vicepresident van Galicië te kunnen worden. Vanaf dat moment werd Rajoy bij elke landelijke verkiezing in zijn kiesdistrict Pontevedra verkozen voor de Cortes.

Hoewel afkomstig uit de AP, de zeer rechtse partij van ex-franquistische leiders, evolueerde hij zonder problemen met diens opvolger, de Partido Popular (PP) mee naar het politieke centrum. In 1989 maakte hij de sprong naar Madrid. Dat jaar werd Rajoy verkozen als woordvoerder en gaf partijleider José María Aznar, tot verrassing van velen, de voorkeur aan hem als vice-secretaris-generaal, boven enkele van de zwaargewichten van de partij. In 1992 wist hij het enige akkoord te sluiten tussen de PP, toen een oppositiepartij, en de socialistische regering van Felipe González. Hierdoor won Rajoy aan aanzien als kundig onderhandelaar.

Minister onder Aznar[bewerken]

Tussen 1996 en 2003 was hij minister met wisselende portefeuilles in de regeringen van José María Aznar. Als minister van Overheid had hij de moeilijke taak de overdracht van verantwoordelijkheden aan de Baskische en Catalaanse regeringen te onderhandelen met de anti-Spaanse nationalisten die op dat moment in deze twee regio's aan de macht waren. Ondanks de kritiek die hij hierop uit de regio's kreeg, bewoog hij zich als een vis in het water in de vraagstukken over soevereiniteit en de gemeenschappen. Als minister van Onderwijs voerde hij verplicht middelbaar onderwijs in; een hervorming die in de eigen gelederen nooit populair is geweest, maar werd toegejuicht door de socialisten. Tijdens de tweede termijn van Aznar was hij minister van het Presidentschap, en tussen 2000 en 2003 tevens vicepresident van de regering.

Toen in 2002 de olietanker Prestige voor de kust van Galicië schipbreuk leed, was Rajoy belast met de coördinatie van het opruimen. Dit liep uit op een regelrechte ramp en beschadigde zijn reputatie. Desalniettemin werd hij aangewezen als opvolger van Aznar en alles wees erop dat hij na de verkiezingen in 2004 premier van Spanje zal worden. De terroristische aanslagen in Madrid van 11 maart 2004 gooiden roet in het eten. De regering van Aznar bleef volhouden dat de aanslagen gepleegd waren door de ETA, ook tegen beter weten in. In een paar dagen tijd draaide de publieke opinie en werd een week later de socialistische José Luis Rodríguez Zapatero tot premier gekozen.

Oppositie tegen Zapatero en lijsttrekkerschap[bewerken]

Sindsdien was hij afgevaardigde in het congres, voorzitter van de PP en voornaamste oppositieleider tegen de regering van Zapatero. Hij was minder hard dan zijn voorganger en bereid tot overleg met de regering over de belangrijkste thema's, zoals de staatsinrichting van het land met de autonome gemeenschappen en de aanpak van het terrorisme.

Rajoy was opnieuw lijsttrekker voor zijn partij voor de parlementsverkiezingen in november 2011. Zijn belangrijkste concurrent voor het premierschap was Alfredo Pérez Rubalcaba, kandidaat van de PSOE. De PP won de verkiezingen en behaalde een absolute meerderheid in het parlement, en sindsdien is Rajoy de premier van Spanje.

Premier[bewerken]

Nadat de Partido Popular een klinkende overwinning had behaald in de parlementsverkiezingen van 2011, wordt Rajoy op 21 december 2011 ingehuldigd als premier van de tiende legislatuur. Tijdens zijn inhuldigingsrede kondigt hij aan 16,7 miljard te willen bezuinigen. Uiteindelijk moet hij zelfs veel meer bezuinigen. De belangrijkste posten waar zijn regering in wil snijden zijn sociale voorzieningen zoals werkloosheidsuitkeringen, de gezondheidszorg en het ambtenarenapparaat.

Verder staat hij een versobering van de rechten van werknemers voor, om te bezuinigen maar ook als maatregel tegen de werkloosheid. Al binnen twee maanden realiseert hij dit met het doorvoeren van een hervorming van de arbeidsmarkt. Deze hervormingen, die door veel Spanjaarden gezien worden als een verzwakking van de rechten van de werknemers, worden gevolgd door protesten en een algemene staking op 29 maart 2012.

Ondanks de beloftes en de pogingen de economie weer op gang te brengen verslechtert de economische situatie van het land, en op 10 juni 2012 moet Spanje hulp vragen voor de banken bij het Europese noodfonds.

Persoonlijk leven[bewerken]

Rajoy is op zijn veertigste getrouwd met Elvira Fernandez Balbao. Het huwelijk is in 1996 gesloten door een anarchistische priester, een familievriend van de bruid. Deze laatste werkte toen bij het televisiestation Antena 3. Het echtpaar heeft één zoon.

Voorganger:
José Luis Rodríguez Zapatero
Spanje
Premier van Spanje

2011-heden
Legislatuur: X

Opvolger:
-
Bronnen, noten en/of referenties
  • (es) Profiel op de website van het congres
  • (es) biografie op biografiasyvidas.com