Catherine Ashton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Catherine Margaret Ashton
Baroness Ashton headshot.jpg
Geboren 20 maart 1956
Upholland, Verenigd Koninkrijk
Politieke partij Labour Party
Partner Peter Kellner
Vlag van Europa Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid
Huidige functie
Aangetreden 1 december 2009
President José Manuel Barroso
Voorganger Javier Solana (Hoge vertegenwoordiger voor GBVB)
Benita Ferrero-Waldner (Commissaris voor Buitenlandse Betrekkingen)
Vlag van Europa Eerste vicepresident van de Commissie
Huidige functie
Aangetreden 9 februari 2010
President José Manuel Barroso
Voorganger Margot Wallström
Vlag van Europa Europees Commissaris voor Handel
Aangetreden 3 oktober 2008
Einde termijn 1 december 2009
President José Manuel Barroso
Voorganger Peter Mandelson
Opvolger Benita Ferrero-Waldner
Vlag van Verenigd Koninkrijk Leider van het Hogerhuis
Lord President of the Council
Aangetreden 27 juni 2007
Einde termijn 3 oktober 2008
Premier Gordon Brown
Voorganger Valerie Amos
Opvolger Janet Royall
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Catherine Margaret Ashton (Upholland, Lancashire, 20 maart 1956) is de Hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid van de Europese Unie. Daarvoor was ze actief als lid van de Labour Party in het Verenigd Koninkrijk.

Politieke loopbaan[bewerken]

In het Verenigd Koninkrijk[bewerken]

Tussen 1977 en 1983 was Ashton penningmeester van de Campagne voor Nucleaire Ontwapening (CND).

Van 2001 tot 2007 bezette ze verschillende posten als staatssecretaris, viceminister en minister. Van 28 juni 2007 tot 3 oktober 2008 was ze als Leader van het Hogerhuis lid van het kabinet Brown. Ze heeft zich nog nooit kandidaat gesteld in verkiezingen. In 2006 won ze de "Politician of the Year"-award, toegekend aan politici die een positieve weerslag hebben op het leven van Britse homo's en lesbiennes.[1]

In de Europese Unie[bewerken]

Vanaf 3 oktober 2008 was ze Europees commissaris voor Handel in de Commissie-Barroso I, in opvolging van Peter Mandelson.

Op 19 november 2009 werd Ashton voorgedragen als hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid in de Commissie-Barroso II. De Europese sociaaldemocraten kwamen die dag op de Oostenrijkse ambassade samen om de kandidatuur van Ashton te bespreken. Ze is de eerste persoon die deze functie bekleedt. Critici stelden dat Ashton onvoldoende ervaring had op het gebied van buitenlandse zaken. Zelf zegt ze dat haar vaardigheden geschikt zijn.[2] Ze ontkent geld van communistische landen te hebben aangenomen in haar vroegere rol als penningmeester van de Campagne voor Nucleaire Ontwapening.[2]

Ashton wil helpen om de EU zich politiek meer te laten gelden. Ze wil de dialoog aangaan met Rusland. De trans-Atlantische betrekkingen zijn volgens haar "strategisch belangrijk".[2]

Persoonlijk leven[bewerken]

Op 2 augustus 1999 werd ze in de adelstand verheven als Barones Ashton van Upholland. Ze is gehuwd en heeft 2 kinderen.

Bronnen, noten en/of referenties
leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Barroso II: Catherine Ashton · Joaquín Almunia · Maroš Šefčovič · María Damanáki · Štefan Füle · László Andor
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico · Matteo Renzi · Joseph Muscat · Zoran Milanović · Stefan Löfven · Bohuslav Sobotka