Christine Van Broeckhoven
Christine Van Broeckhoven (Antwerpen, 9 april 1953) is een Belgische moleculair biologe.
Als hoogleraar onderzoekt zij Alzheimer-dementie en de correlatie met bepaalde zenuwziekten zoals de bipolaire stoornis en de ziekte van Huntington. In het midden van de jaren 80 van de vorige eeuw maakte zij gebruik van de hersenbank van het Instituut Born-Bunge (IBB) dat al in 1933 in Antwerpen is opgericht.[1] Ze werkte hier mee aan talrijke publicaties.[2]
Ze promoveerde tot doctor in 1980. Ze heeft sinds 1983 haar eigen laboratorium voor moleculaire genetica aan de Universiteit Antwerpen. Hier voert ze een feministisch getint personeelsbeleid: positieve actie om meer vrouwen aan te nemen en aandacht voor de combinatie zorg en arbeid. Daarnaast is ze ook wetenschappelijk directeur van het departement voor moleculaire genetica bij het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB).
Onder de 450 wetenschappelijk publicaties mee op haar naam behoren artikels in Nature, Science en Nature Genetics. In 2006 schreef ze Brein & Branie. Ze is associate editor van het wetenschappelijk tijdschrift Genes, Brain and Behavior.
Van Broeckhoven ontving in 1993 de Amerikaanse Potamkin Prize uitgereikt door de American Academy of Neurology, in 1995 de Vijfjaarlijkse Prijs Joseph-Maisin voor Wetenschappelijk Onderzoek van het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek en in 2005 de Belgium Honor Award for Women in Science van l'Oréal en UNESCO en de Arkprijs van het Vrije Woord. In 2011 ontving ze van het Europees Octrooibureau de European Inventor Award in de categorie Onderzoek voor haar Altzheimeronderzoek. Ze is grootofficier van de Leopoldsorde. In Frankrijk werd ze tot ridder geslagen van het Légion d'honneur. Sinds 1999 is ze geassocieerd lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten, sinds 2008 gewoon lid.
Van Broeckhoven is lid van de raad van bestuur van de GIMV, een investeringsmaatschappij.[3] In de ranglijst van De Grootste Belg eindigde ze op de 46e plaats.[4] In 2011 is een documentaire over haar carrière uitgezonden op Canvas als eerste aflevering van Alles voor de wetenschap, een serie over zes Belgische wetenschappers van internationale allure.[5]
[bewerken] Politiek
Op 19 maart 2007 werd bekend gemaakt dat zij bij de federale verkiezingen de lijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers namens de sp.a in de Antwerpen zou aanvoeren. Deze late sociaal-politieke roeping was geïnspireerd door haar eigen ervaring met werkloosheid: ze herhaalt met klem en plaatsvervangende schaamte voor de overheid dat ze haar loopbaan als onderzoekster aan de Antwerpse universiteit in het begin van de jaren 80 is moeten beginnen als tewerkgestelde werkloze: ze werkte voor haar promotor Rupert De Wachter om redenen van “budgettaire beperkingen” in dit nepstatuut en een aanstelling met een passende verloning volgde pas na zo'n twee jaar.[6][7]
Ze werd bij de verkiezingen in de Kamer verkozen. Eerder was ze actief in een denktank van vijf personen die minister en partijleider Johan Vande Lanotte adviseerde. Bij de verkiezingen van juni 2010 kwam ze niet meer op als kandidaat.
Voetnoten
Externe links |
