Clemens August I van Beieren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clemens August I van Beieren in 1746

Clemens August van Beieren (Brussel, 17 augustus 1700 - Ehrenbreitstein, 6 februari 1761) was een zoon van Maximiliaan II Emanuel van Beieren en Theresia Sobieska van Polen. Ten gevolge van de Spaanse Successieoorlog raakte zijn familie verspreid en bleef hij tot in 1715 onder huisarrest in Wenen. Door zijn oom Jozef Clemens van Beieren werd hij prins-bisschop van Regensburg en later aartsbisschop van Keulen en daardoor keurvorst. Hij was tevens bisschop van Münster, Osnabrück, Paderborn en Hildesheim en grootmeester van de Duitse Orde. In die functie had hij grote invloed bij het benoemen van twee landcommandeurs van de balije Alden Biesen, namelijk Ferdinand von Sickingen (1743-1749) en Wiric Leopold von Steinen (1749-1766).

In 1742 kroonde hij zijn broer Karel Albrecht in Frankfurt tot keizer. Clemens August bevorderde de kunsten en liet de kastelen Augustusburg en Falkenburg in Brühl (Rijnland) bouwen alsook de Sint-Michielskerk in München.

Voorganger:
Jozef Clemens van Beieren
Prins-bisschop van Regensburg
1716-1719
Opvolger:
Johan Theodoor van Beieren


Voorganger:
Frans Arnold van Wolff-Metternich Ter Gracht
Prins-bisschop van Münster
1719-1761
Opvolger:
Maximiliaan Frederik van Königsegg-Rothenfels


Voorganger:
Jozef Clemens van Beieren
Aartsbisschop en keurvorst van Keulen
1723-1761
Opvolger:
Maximiliaan Frederik van Königsegg-Rothenfels
Voorganger:
Ernst August II van Hannover
Prins-bisschop van Osnabrück
1728-1761
Opvolger:
Frederik August van Engeland


Voorganger:
Frans Lodewijk van Palts-Neuburg
Grootmeester van de Duitse Orde
1732-1761
Opvolger:
Karel Alexander van Lotharingen