De Smurfen (stripreeks)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Smurfen
Les Schtroumpfs
Barrufets a la festa major de Sants.jpg
Land van oorsprong Vlag van België België
Oorspronkelijke taal Frans
Genre humoristische strip, avonturenstrip, historische strip, fantasystrip, kinderstrip
Creatieteam
Bedenker(s) Peyo
Schrijver(s) Peyo, Yvan Delporte, Thierry Culliford, Luc Parthoens, Philippe Delzenne, Miguel Díaz, Alain Jost, Gos
Tekenaar(s) Peyo, Alain Maury, Luc Parthoens, Ludo Borecki, Pascal Garray, Jeroen De Coninck
Publicatie
Uitgever Dupuis, Cartoon Creation, Le Lombard, Standaard Uitgeverij
Publicatie 1959-heden
Publicatiemedia Stripboeken, tijdschriften
Huidige status Actief
Eerste publicatie De zwarte Smurfen (1959)
Laatste publicatie De Smurfen in Pililut (2013)
Website
Portaal  Portaalicoon   Strip

De Smurfen (Frans: Les Schtroumpfs) is een Belgische stripreeks, bedacht door Peyo en Yvan Delporte. Na het overlijden van Peyo nam zijn zoon Thierry Culliford de supervisie over.

Geschiedenis[bewerken]

De reeks is een spin-off van Johan en Pirrewiet, waarin de Smurfen een bijrol kregen in het verhaal De fluit met zes smurfen (1958) en enkele latere avonturen. In 1959 maakten de Smurfen hun eerste verschijning als zelfstandige stripreeks. Hun eerste avontuur werd als bijlage bij Spirou gegeven. Dit idee kwam van Yvan Delporte, die later betrokken bleef bij alles wat met de Smurfen te maken had. Hij verfijnde de Smurfentaal en verzon namen voor enkele Smurfen. Zijn idee bestond uit het uitgeven van boekjes voor de reeks mini-récits waarbij het verhaal op een grote pagina werd afgedrukt en door de lezer gevouwen en geknipt moest worden tot een klein boekje van 44 pagina's. Die vormen het begin van de stripavonturen van de Smurfen, maar ze vormen geen onderdeel van de echte stripreeks. In het totaal verschenen zes van deze kleine verhalen: Les schtroumpfs noirs, Le voleur de schtroumpfs, L'œuf et les Schtroumpfs, Le Faux Schtroumpf, La Faim des Schtroumpfs en Le Centième Schtroumpf. De 6 verhaaltjes werden later hertekend op een groter formaat en zijn in die vorm opgenomen in de feitelijke stripreeks. Het eerste verhaal op het normale formaat was Smurfonie in ut.

In 1992 overleed Peyo. Het laatste album waar hij aan meewerkte, was De Geldsmurf. Sindsdien houden Peyo's weduwe en inkleurster Nine en zoon Thierry zich met de reeks bezig.

Tekenfilms[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie De Smurfen (televisieserie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het succes van de Smurfen werd wereldwijd door de tekenfilms die door Hanna-Barbera werden gemaakt.

Uitgeverijen[bewerken]

De Smurfen werden eerst uitgegeven bij Dupuis, maar vanaf De Vliegsmurf werden de albums uitgegeven bij Cartoon Creation. Vanaf De Geldsmurf werden de nieuwe albums en de albums van Cartoon Creation bij Le Lombard uitgegeven. Sinds het album Een kind bij de Smurfen (2008) worden de nieuwe albums uitgegeven door de Standaard Uitgeverij. De albums van alle vorige uitgeverijen worden bij deze uitgeverij heruitgegeven met een opgefriste cover en herziene belettering. In het Frans blijven de albums echter uitgegeven worden bij Le Lombard. De erfgenamen van Peyo kozen voor het Nederlands echter voor een andere uitgever omdat de overkoepelende vertaler van o.a. Dupuis en Le Lombard, Balloon Books, volgens hen niet genoeg publiciteit maakte voor de reeks.[1]

Omschrijving[bewerken]

Hoofdfiguren in deze stripreeks zijn de blauwe dwergjes met hun grote witte muts. Van uiterlijk lijken ze allemaal op elkaar, maar hebben elk hun eigen karakter. Ook spreken ze een vreemde taal waarin heel wat woorden zijn vervangen door het woord smurf of gesmurft, dat heet de Smurfentaal. Er is ook een leider, de Grote Smurf. Hij leidt het blauwe volkje een vredig en gelukkig bestaan. Soms wordt het Smurfendorp geterroriseerd door de gemene tovenaar Gargamel. Deze tovenaar wil de Smurfen het liefst allemaal uitroeien.

Personages[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van personages uit de Smurfenalbums voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In het verhaal De Honderdste Smurf wordt gezegd dat er 100 Smurfen zijn. In latere verhalen komen daar nog de Smurfin, Sassette, Babysmurf en Wilde Smurf bij. Van de 100 oorspronkelijke Smurfen zijn er meer dan 90 die intussen een eigen naam hebben gekregen. Elke Smurf heeft een eigen karakter die meestal een uitvergroting is van één typische menselijke eigenschap. Veel van deze Smurfen werden bedacht door Yvan Delporte.

Naast de Smurfen komen er ook vaak mensen en dieren aan bod in de verhalen. Zo zijn er o.a. Gargamel met zijn kat Azraël, magiër Homnibus en de hond Puppy.

Smurfenalbums[bewerken]

Hoofdreeks[bewerken]

De eerste 13 albums werden oorspronkelijk uitgegeven bij Dupuis, de nummers 14, 15 en 16 bij Cartoon Creation en de nummer 17 tot en met 25 bij Le Lombard. Sinds album 26 is Standaard Uitgeverij de uitgeverij van De Smurfen in het Nederlandstalig gebied. Standaard Uitgeverij veranderde de titel en omslag van album 15 helemaal. Het recentste album 15, Luilaksmurf heeft slaap, bevat ook één ander verhaal ten opzichte van de oude versie.

  1. De zwarte Smurfen
  2. De Smurführer
  3. De Smurfin
  4. Het ei en de Smurfen
  5. De Smurfen en de krwakakrwa
  6. De Ruimtesmurf
  7. De Leerlingsmurf
  8. Dat moet je smurfen!
  9. Smurfe koppen en koppige Smurfen
  10. Smurfensoep
  11. De Olympische Smurfen
  12. De Babysmurf
  13. De Smurfjes
  14. De Vliegsmurf
  15. Een kusje voor de Smurfin / Luilaksmurf heeft slaap
  16. Babysmurf wil een beer
  17. De Geldsmurf
  18. De juwelensmurfer
  19. Dokter Smurf
  20. De Wilde Smurf
  21. De Smurfendreiging
  22. Alles smurft vanzelf
  23. De Reportersmurf
  24. De goksmurfen
  25. Smurfensalade
  26. Een kind bij de Smurfen
  27. Het boek dat alles weet
  28. Het Smurfenparadijs
  29. De Grote Smurfin
  30. De gouden boom
  31. De Politiesmurfen
  32. De Smurfen in Pililut
  33. Gargamel is verliefd

Andere reeksen[bewerken]

Mini-récits Schtroumpfs[bewerken]

De eerste reeks van de Smurfen, getekend op klein formaat. Later werden deze verhaaltjes hertekend en opgenomen in de reguliere reeks. Ze verschenen niet in het Nederlands. In 2008 bracht de krant Le Soir ze opnieuw uit. In 2004 bracht uitgeverij Niffle de eerste twee opnieuw uit in een speciaal koffertje met wat extra info. Hieronder staat een lijst van de 6 verhalen.

  1. Les schtroumpfs noirs (1959)
  2. Le voleur de schtroumpfs (1959)
  3. L'œuf et les Schtroumpfs (1960)
  4. Le Faux Schtroumpf (1961)
  5. La Faim des Schtroumpfs (1961)
  6. Le Centième Schtroumpf (1962)

Vier verhalen van de Smurfen[bewerken]

De drie delen uit deze reeks bevatten elk 4 verhalen. Ze zijn uitgegeven door Kidpress en hebben een kaft met blauw als basiskleur.

  1. Het wegwezen poeder
  2. Het blauwe konijntje
  3. Het Smurfenpretpark

Smurfenstreken[bewerken]

In deze reeks verschenen 5 albums met 44 gags van één pagina lang. Ze hebben geen specifieke titel.

120 blagues et autres surprises[bewerken]

Vijf albums met korte gags en tekeningen. Ze werden niet vertaald in het Nederlands en hebben geen specifieke titel.

Zoekboeken[bewerken]

Deze reeks omvat boeken waarbij je op een afbeelding van telkens 2 bladzijden een aantal Smurfen en voorwerpen moet zoeken.

  • Waar is Brilsmurf? (2008)
  • Waar is Babysmurf? (2008)
  • Waar is Potige Smurf? (2009)
  • Groot zoekboek (2010; bevat de platen van de vorige 3 boeken)
  • Zoek en vind ... Knutselsmurf (2012)
  • Zoek en vind ... Koksmurf (2012)

De reeks is uitgegeven bij Standaard Uitgeverij.

Les Schtroumpfs hors-série[bewerken]

Onvertaalde reeks met speciale uitgaven.

  1. Les schtroumpfeurs de flûte
  2. Mini Schtroumpfs à Mini prix (10 albums uit de hoofdreeks op kleiner formaat)

L'univers des Schtroumpfs[bewerken]

Bundeling van korte verhalen, enkel in het Frans verkrijgbaar.

  1. Gargamel et les Schtroumpfs
  2. Noël chez les Schtroumpfs
  3. Sacrée Schtroumpfette

Buiten reeks[bewerken]

In de reeks Johan en Pirrewiet[bewerken]

Bronnen
  1. Nieuwsbrief De Stripspeciaalzaak januari/februari 2008. De Stripspeciaalzaak (januari/februari 2008) Geraadpleegd op 8 februari 2010

  • (fr) Peyo; Jalabert, Olivier, Les Schtroumpfs, La Dernière Heure/Les Sports & La Libre Belgique, Italië, 2003, 206 pp
  • (fr) De Kuyssche, Alain, Brigands et malandrins, Dupuis, Marcinelle, 2009, 174 pp ISBN 9782800143521. URL bezocht op 31 januari 2010.