De parabel der blinden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De parabel der blinden
Bruegel blinden grt.jpg
Museum Museo di Capodimonte
Locatie Napels
Kunstenaar Pieter Bruegel de Oude
Jaar ca. 1568
Type tempera op doek
Afmetingen 85 cm × 184 cm cm
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.

Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden.[1] Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk letterlijk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.

Dit schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland.

In populaire cultuur[bewerken]

  • In strook 104 van het album De pottenproever verwijzen Suske en Wiske naar het schilderij "De parabel der blinden" en vallen vervolgens net als de blinden op dit doek ook in een gracht.

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Mattheüs 15:14