De parabel der blinden
| De parabel der blinden | ||||
| Museum | Museo di Capodimonte | |||
| Locatie | Napels | |||
| Kunstenaar | Pieter Bruegel de Oude | |||
| Jaar | ca. 1568 | |||
| Type | tempera op doek | |||
| Afmetingen | 85 cm × 184 cm cm | |||
|
||||
De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.
Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden.[1] Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk letterlijk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.
Dit schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland.
In populaire cultuur [bewerken]
- In strook 104 van het album De pottenproever verwijzen Suske en Wiske naar het schilderij "De parabel der blinden" en vallen vervolgens net als de blinden op dit doek ook in een gracht.
Afbeeldingen [bewerken]
-
Hoornvliesleukemie en (zwarte) staar (detail)
-
De gotische dorpskerk van Sint-Anna-Pede
Bronnen, noten en/of referenties
|