Dionysius van Parijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dionysius van Parijs, kalkstenen beeld uit ca. 1460-1470

De heilige Dionysius van Parijs (Frans: Saint-Denis; Nederlands ook wel Sint-Denijs) was de eerste bisschop van die stad in de 3e eeuw. Hij werd door de heilige paus Fabianus naar het toenmalige Lutetia gezonden.[bron?] Hij bouwde de eerste (houten) kerk op het eiland waarop nu de Notre Dame ligt. Met zijn gezellen Eleutherius en Rusticus werd hij in het jaar 285[bron?] om het leven gebracht door de heidense bevolking.

Cefalofoor[bewerken]

Dionysius staat bekend als cefalofoor, dat is: hoofddrager. Volgens een legende was hij het oneens met de plaats van zijn martelaarschap (Montmartre), waarna hij zijn afgehouwen hoofd zou hebben opgepakt. Met zijn hoofd in zijn handen zou hij tien kilometer naar het noorden hebben gelopen, naar de plaats waar hij begraven wilde worden; het huidige Saint-Denis. Hij wordt dan ook vaak afgebeeld met zijn hoofd in zijn handen, bijvoorbeeld aan de gevel van de Notre Dame.

Zijn feestdag wordt gevierd op 9 oktober. De gedachtenis van de translatio is steeds op 4 december. Dionysius is een van de patronen van Frankrijk.