Donovan Bailey
| Donovan Bailey | ||||
 |
||||
| Volledige naam | Donovan Bailey | |||
| Geboortedatum | 16 december 1967 | |||
| Geboorteplaats | Manchester - Jamaica | |||
| Nationaliteit |  Canada |
|||
| Lengte | 1,83 m | |||
| Gewicht | 82 kg | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | sprint | |||
| Eerste titel | Wereldkampioen 100 m 1995 | |||
| OS | 1996, 2000 | |||
| Extra | Wereldrecordhouder 50 m indoor, 100 m (1996-1999), Olympisch recordhouder 100 m 1996-2008 | |||
|
||||
Donovan Bailey (Manchester (Jamaica), 16 december 1967) is een Canadees oud-sprinter; hij was gespecialiseerd in de 100 m. Hij komt oorspronkelijk uit Jamaica, maar emigreerde in 1981 naar Canada. Hij werd driemaal wereldkampioen en tweemaal olympisch kampioen, driemaal Canadees kampioen en had het wereldrecord op de 100 m drie jaar in handen.
Inhoud |
Biografie [bewerken]
Tweemaal goud op WK [bewerken]
In 1991 begon Bailey de 100 m sprint in competitie, maar het duurde nog drie jaar vooraleer hij deze sport serieus zou beoefenen. In die tijd was hij succesvol als beursmakelaar.
Op de wereldkampioenschappen van 1995 in het Finse Helsinki won hij de 100 m sprint. Met een tijd van 9,97 s versloeg zijn landgenoot Bruny Surin (zilver; 10,03) en Ato Boldon uit Trinidad en Tobago (brons; 10,03). Op de 4 x 100 m estafette won hij een tweede gouden medaille door met zijn teamgenoten Robert Esmie, Glenroy Gilbert en Surin als eerste in 38,31 te finishen.
Olympisch kampioen [bewerken]
Op de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta werd hij olympisch kampioen op de 100 m met een verbetering van het wereldrecord naar 9,84. Het zilver ging naar Frankie Fredericks (zilver; 9,89) en het brons naar Ato Boldon (brons; 9,90). Dit record hield tot 16 juni 1999 stand, toen het werd verbeterd door Maurice Greene naar 9,79. Bailey heeft nog wel het wereldrecord in handen op de 50 m indoor.
In 1997 won hij zijn derde wereldtitel met het Canadese estafetteteam. In datzelfde jaar liep hij een wedstrijd tegen Michael Johnson over 150 meter in Toronto. De inzet was een prijzengeld van 2 miljoen dollar. Bailey won en was daarmee de snelste man ter wereld. De verdediging die Johnson aanvoerde, was een geblesseerde dijbeenspier.
Einde atletiekloopbaan [bewerken]
Wegens een longontsteking kon Bailey niet deelnemen aan de Olympische Zomerspelen 2000. Hierna had hij veel te kampen met blessures en kwam nimmer meer op zijn oude niveau. In 2001 stopte hij met de sport.
Van beroep is Bailey marketing-consultant.
Titels [bewerken]
- Olympisch kampioen 100 m - 1996
- Olympisch kampioen 4 x 100 m estafette - 1996
- Wereldkampioen 100 m - 1995
- Wereldkampioen 4 x 100 m estafette - 1995, 1997
- Canadees kampioen 100 m - 1996, 1998, 2002
Persoonlijke records [bewerken]
Outdoor
| Onderdeel | Tijd | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 9,84 (ex-WR) | 27 juli 1996 | Atlanta |
| 150 m | 15,01 | 29 juni 1997 | Sheffield |
| 200 m | 20,42 | 2 juli 1998 | Luzern |
Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 50 m | 5,56 s (WR) | 9 februari 1996 | Reno |
| 60 m | 6,51 s | 8 februari 1997 | Maebashi |
Palmares [bewerken]
100 m [bewerken]
- Kampioenschappen
- 1994:
Jeux de la Francophonie - 10,27 s - 1994: 5e Grand Prix Finale - 10,24 s
- 1995:
WK - 9,97 s - 1996: OS - 9,84 s (WR)
- 1996: Grand Prix Finale - 9,95 s
- 1997: WK - 9,91 s
- Golden League-podiumplek
- 1998: Herculis – 9,96 s
200 m [bewerken]
- 1995: 4e WK indoor - 21,08 s
4 x 100 m estafette [bewerken]
- 1995: WK - 38,31 s
- 1996: OS - 37,69 s
- 1997: WK - 37,86 s
Bronnen, noten en/of referenties
|
Voorganger: Leroy Burrell |
Wereldrecordhouder 100m (mannen) 27 juli 1996 - 16 juni 1999 |
Opvolger: Maurice Greene |
| Wereldkampioen |
|---|
|
1983 Carl Lewis · 1987 Carl Lewis · 1991 Carl Lewis · 1993 Linford Christie · 1995 Donovan Bailey · 1997 Maurice Greene · 1999 Maurice Greene · 2001 Maurice Greene · 2003 Kim Collins · 2005 Justin Gatlin · 2007 Tyson Gay · 2009 Usain Bolt · 2011 Yohan Blake |
