Donovan Bailey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Donovan Bailey
Asv-koeln-1997-donovan-bailey.jpg
Volledige naam Donovan Bailey
Geboortedatum 16 december 1967
Geboorteplaats Manchester - Jamaica
Nationaliteit Vlag van Canada Canada
Lengte 1,83 m
Gewicht 82 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel Wereldkampioen 100 m 1995
OS 1996, 2000
Extra Wereldrecordhouder 50 m indoor, 100 m (1996-1999), Olympisch recordhouder 100 m 1996-2008
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Donovan Bailey (Manchester (Jamaica), 16 december 1967) is een Canadees oud-sprinter; hij was gespecialiseerd in de 100 m. Hij komt oorspronkelijk uit Jamaica, maar emigreerde in 1981 naar Canada. Hij werd driemaal wereldkampioen en tweemaal olympisch kampioen, driemaal Canadees kampioen en had het wereldrecord op de 100 m drie jaar in handen.

Biografie[bewerken]

Tweemaal goud op WK[bewerken]

In 1991 begon Bailey de 100 m sprint in competitie, maar het duurde nog drie jaar vooraleer hij deze sport serieus zou beoefenen. In die tijd was hij succesvol als beursmakelaar.

Op de wereldkampioenschappen van 1995 in het Finse Helsinki won hij de 100 m sprint. Met een tijd van 9,97 s versloeg zijn landgenoot Bruny Surin (zilver; 10,03) en Ato Boldon uit Trinidad en Tobago (brons; 10,03). Op de 4 x 100 m estafette won hij een tweede gouden medaille door met zijn teamgenoten Robert Esmie, Glenroy Gilbert en Surin als eerste in 38,31 te finishen.

Olympisch kampioen[bewerken]

Op de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta werd hij olympisch kampioen op de 100 m met een verbetering van het wereldrecord naar 9,84. Het zilver ging naar Frankie Fredericks (zilver; 9,89) en het brons naar Ato Boldon (brons; 9,90). Dit record hield tot 16 juni 1999 stand, toen het werd verbeterd door Maurice Greene naar 9,79. Bailey heeft nog wel het wereldrecord in handen op de 50 m indoor.

In 1997 won hij zijn derde wereldtitel met het Canadese estafetteteam. In datzelfde jaar liep hij een wedstrijd tegen Michael Johnson over 150 meter in Toronto. De inzet was een prijzengeld van 2 miljoen dollar. Bailey won en was daarmee de snelste man ter wereld. De verdediging die Johnson aanvoerde, was een geblesseerde dijbeenspier.

Einde atletiekloopbaan[bewerken]

Wegens een longontsteking kon Bailey niet deelnemen aan de Olympische Zomerspelen 2000. Hierna had hij veel te kampen met blessures en kwam nimmer meer op zijn oude niveau. In 2001 stopte hij met de sport.

Van beroep is Bailey marketing-consultant.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen 100 m - 1996
  • Olympisch kampioen 4 x 100 m estafette - 1996
  • Wereldkampioen 100 m - 1995
  • Wereldkampioen 4 x 100 m estafette - 1995, 1997
  • Canadees kampioen 100 m - 1996, 1998, 2002

Persoonlijke records[bewerken]

Outdoor

Onderdeel Tijd Datum Plaats
100 m 9,84 (ex-WR) 27 juli 1996 Atlanta
150 m 15,01 29 juni 1997 Sheffield
200 m 20,42 2 juli 1998 Luzern

Indoor

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
50 m 5,56 s (WR) 9 februari 1996 Reno
60 m 6,51 s 8 februari 1997 Maebashi

Palmares[bewerken]

100 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 1994: Zilver Jeux de la Francophonie - 10,27 s
  • 1994: 5e Grand Prix Finale - 10,24 s
  • 1995: Goud WK - 9,97 s
  • 1996: Goud OS - 9,84 s (WR)
  • 1996: Zilver Grand Prix Finale - 9,95 s
  • 1997: Zilver WK - 9,91 s
Golden League-podiumplek

200 m[bewerken]

4 x 100 m estafette[bewerken]

  • 1995: Goud WK - 38,31 s
  • 1996: Goud OS - 37,69 s
  • 1997: Goud WK - 37,86 s
Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Vlag van Verenigde Staten Leroy Burrell
Wereldrecordhouder 100m (mannen)
27 juli 1996 - 16 juni 1999
Opvolger:
Vlag van Verenigde Staten Maurice Greene