Edmond de Goncourt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edmond (links) met zijn broer Jules op een foto van Félix Nadar

Edmond Louis Antoine Huot de Goncourt (Nancy, 26 mei 1822Draveil, 16 juli 1896) was een Frans schrijver en criticus en oprichter van de Académie Goncourt, die sinds 1903 jaarlijks de prestigieuze Prix Goncourt uitreikt. Bekende prijswinnaars waren Marcel Proust, Simone de Beauvoir, Michel Tournier, Marguerite Duras en Romain Gary. De laatste won de prijs zelfs tweemaal.

Edmond de Goncourt werkte lange tijd samen met zijn broer Jules de Goncourt, een samenwerking die destijds uniek was. De onafscheidelijke gebroeders publiceerden gezamenlijk een aantal werken. Na de vroegtijdige dood van Jules publiceerde Edmond nog een aantal solowerken. Hij was bevriend met onder anderen Gustave Flaubert, Alphonse Daudet en Émile Zola.

De familie stamde uit Goncourt in het departement Haute-Marne. Hun vader was officier in het leger van Napoleon. De broers bezochten beiden het Parijse lycée Condorcet.

Edmond de Goncourt werd, evenals zijn broer, begraven op de Cimetière de Montmartre in Parijs.

Werken[bewerken]

met Jules de Goncourt
  • Sœur Philomène (1861)
  • Renée Mauperin (1864)
  • Germinie Lacerteux (1865)
  • Manette Salomon (1867)
  • Madame Gervaisais (1869)

Gezamenlijk werkten de broers ook aan Le Journal, een dagboek met aantekeningen en observaties op velerlei terrein. Na de dood van Jules zette Edmond dit werk voort.

Solowerken
  • La Fille Élisa (1877)
  • Les Frères Zemganno (1879)
  • La Maison d'un Artiste tome 1 (1881)
  • La Maison d'un Artiste tome 2 (1881)
  • La Faustin (1882)
  • Chérie (1884)

Externe links[bewerken]