Estuarium
Een estuarium is een verbrede, veelal trechtervormige riviermonding, waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat, en waar getijverschil waarneembaar is. Wanneer een rivier als een stelsel van aftakkingen uitmondt spreekt men van een delta.
Nederland heeft sinds de Deltawerken nog twee natuurlijke estuaria: de Westerschelde (monding van de Schelde) en de Eems-Dollard (monding van de Eems). Wat nu het havengebied langs de Nieuwe Waterweg van Rotterdam is, was ooit het estuarium van de Maas, waarin sinds de romeinse tijd ook de Rijn grotendeels in uitmondde (Waal-Merwede, Nederrijn-Lek). De overige Zeeuwse en Zuid-Hollandse estuaria zijn groot door herhaaldelijke middeleeuwse stormvloeden[bron?]: het zijn zeker niet allemaal verbrede riviermondingen (Haringvliet, Grevelingen, Hollandsch Diep, Oosterschelde, Westerschelde)[bron?]. Door de sluizen in het Haringvliet voor het getij te openen, kan men dit als Rijn-Maas-estuarium laten functioneren.
Andere estuaria in Europa zijn onder meer de mondingen van de Seine, Garonne en Dordogne (Gironde), Taag, Wezer en Elbe, en vrijwel alle Britse rivieren monden uit in estuaria: Theems, Severn (Bristol Channel), Humber en Mersey.
Estuaria hebben dikwijls een grote natuurwaarde.
Wereldwijd zijn estuaria vaak dichtbevolkte gebieden met grote steden, bijvoorbeeld New York City. Dit heeft voor de natuur heel wat negatieve gevolgen.
 |
Zie de categorie Estuaries van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
