Ferdinand de Braekeleer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kenau Simonsdr. Hasselaar tijdens het beleg van Haarlem, door Ferdinand de Braekeleer

Ferdinand de Braekeleer (Antwerpen, 12 februari 1792 - aldaar, 16 mei 1883) was een Vlaams kunstschilder. Hij is bekend als historie- en genreschilder. Hij wordt ook wel Ferdinand de Braekeleer de Oudere genoemd om hem van zijn zoon te onderscheiden.

Biografie[bewerken]

Ferdinand werd als kind van arme ouders geboren en na hun overlijden werd hij toegelaten op de Kunstschool voor Wezen van Mathieu Ignace van Brée te Antwerpen. Later vervolgde hij zijn opleiding bij de academie van Antwerpen. Hij won verschillende prijzen met zijn schilderstukken en nadat hij in 1819 de Antwerpse Prix de Rome won, vertrok hij naar Italië om daar zijn opleiding te vervolgen, gevolgd door van Brée. Samen bezochten zij diverse Italiaanse steden.

In zijn jonge jaren schilderde Ferdinand datgene wat het meeste geld opbracht, en onder zijn vroege werken bevinden zich onder andere historische en religieuze schilderijen.[1] Na zijn terugkeer vestigde De Braekeleer zich in zijn geboortestad Antwerpen. Hij maakte daar werk, geïnspireerd op de oude Vlaamse meesters. Hij schilderde veelal genre- en historiestukken, waaronder het schilderij De Citadel van Antwerpen na het bombardement van 1832. In 1883 overleed hij.

Zijn twee zoons Ferdinand de Braekeleer de Jongere (1828-1857) en Henri de Braekeleer (1840-1888) traden in de voetsporen van hun vader.

Bronnen, noten en/of referenties