Freedom Writers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Freedom Writers
Tagline Their story. Their words. their future.
Regie Richard LaGravenese
Producent Danny DeVito
Michael Shamberg
Stacey Sher
Scenario Richard LaGravenese (script)
Erin Gruwell en leerlingen (boek).
Hoofdrollen Hilary Swank
April Lee Hernandez
Mario Barrett
Patrick Dempsey
Scott Glenn
Muziek Mark Isham
Montage David Moritz
Cinematografie Jim Denault
Distributie Universal Pictures
Première Vlag van Verenigde Staten 5 januari 2007
Vlag van Nederland 8 maart 2007
Genre Drama
Speelduur 123 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 21 miljoen
Nominaties 2
Prijzen 1
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Freedom Writers is een Amerikaanse film uit 2007, geregisseerd door Richard LaGravenese. In de film spelen onder anderen Hilary Swank, April Lee Hernandez, Mario Barrett, Patrick Dempsey en Scott Glenn. Het script is geschreven door regisseur LaGravenese, gebaseerd op het boek The Freedom Writers Diary van lerares Erin Gruwell.

Verhaal[bewerken]

Erin Gruwell (gespeeld door Hilary Swank) is een beginnend lerares op de Amerikaanse Woodrow Wilson Classical High School. Ze krijgt een van de slechtst presterende klassen toegewezen. Haar klas lijkt weinig onder de indruk van haar pogingen om hen iets bij te brengen maar gaandeweg het schooljaar weet ze daar dankzij ongewone lesmethoden toch verandering in te brengen.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Erin Gruwell komt als een blanke vrouw uit een relatief rijke familie voor een klas met kansarme jongeren van verschillende etnische afkomst te staan. Vanuit de schoolleiding wordt zij geadviseerd om geen al te hoge verwachtingen van haar leerlingen te hebben. Zowel de school, als de mensen in haar omgeving zijn van mening dat het om domme en ongeïnteresseerde jongeren gaat. Gruwell is desondanks vastbesloten om haar leerlingen te laten slagen.

In eerste instantie lijken de critici gelijk te krijgen. De leerlingen zijn niet erg geïnteresseerd in haar Engelse lessen, regelmatig ontstaat er onenigheid tussen de klasgenoten onderling en enkele van haar leerlingen raken zelfs betrokken bij een schietpartij in een winkel met een dodelijk slachtoffer.

Als op een gegeven moment een zwarte leerling belachelijk wordt gemaakt door een karikatuur waarop hij afgebeeld wordt met erg dikke lippen vertelt Gruwell over de Holocaust en dat de nazi's destijds ook dat soort karikaturen gebruikten tegen de Joden. Dan blijkt echter dat alleen de enige blanke leerling in de klas weet wat de Holocaust is en dat er meer achter hun ongeïnteresseerde houding schuil gaat dan ze willen laten zien.

Gruwell besluit hierop om op een andere manier les te gaan geven. Hierbij stuit ze vervolgens op veel verzet van de school die vasthoudt aan vooroordelen. Boeken worden niet uitgeleend omdat haar leerlingen ze toch niet zouden begrijpen, en omdat ze de boeken kapot zouden maken in plaats van ze te lezen. Vervolgens besluit Gruwell dan haar lesmethoden zelf te financieren. Ze koopt boeken als Het Achterhuis en Romeo en Julia omdat dit hen meer aan zou spreken. Ook organiseert ze excursies, onder andere naar een oorlogsmuseum over de Holocaust. Door haar leerlingen allemaal de opdracht te geven een dagboek bij te houden komt ze ook achter de redenen van hun vaak vijandige houding. Hierdoor wint ze het vertrouwen van haar leerlingen die ook steeds betere resultaten behalen.

Vanuit de school en haar privéleven ondervindt Gruwell echter nog steeds veel weerstand. Het schoolhoofd vindt dat de leerlingen geen speciale behandeling verdienen en daardoor wordt ze gedwongen het schoolbestuur om toestemming te vragen. Doordat het succes van haar lesmethoden meermalen de aandacht in de pers krijgt wordt de vijandigheid tussen Gruwell en het schoolhoofd alleen maar erger. Gruwells echtgenoot Scott Casey (gespeeld door Patrick Dempsey) is het er niet mee eens dat ze twee bijbanen heeft om haar lessen te financieren. Als Gruwell weigert haar baan op te geven besluit Casey zijn koffers te pakken.

Na het lezen van het dagboek van Anne Frank verzint Gruwell een opdracht om brieven aan Miep Gies te schrijven. De leerlingen stellen dan zelf voor om Miep Gies in hun klas uit te nodigen. Gruwell vertelt dat dat misschien niet lukt omdat ze oud is en de reis veel te duur. Haar leerlingen beginnen daarop met het inzamelen van geld met een braderie en een benefietconcert en ze weten het zo voor elkaar te krijgen dat Miep Gies alsnog in hun klas komt vertellen over de tijd dat Anne Frank in het Achterhuis zat ondergedoken.

Als het einde van het tweede jaar nadert en het de leerlingen duidelijk wordt dat Gruwell hen het daaropvolgende jaar geen les kan geven omdat ze als beginnende leerkracht alleen aan eerste- en tweedejaars leerlingen les mag geven, zijn de leerlingen verontwaardigd en bang om hun vertrouwde "room 203" op te geven. De klas besluit als protest van hun eerder geschreven dagboeken samen een boek te schrijven. Dit boek geven ze de titel The Freedom Writers Diary. Het boek heeft effect als de onderwijsraad vervolgens besluit om Gruwell haar klas ook in het derde en vierde jaar les te laten geven.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Swank, Hilary Hilary Swank Erin Gruwell Beginnend lerares Engels
Dempsey, Patrick Patrick Dempsey Scott Casey Echtgenoot van Erin Gruwell
Glenn, Scott Scott Glenn Steve Gruwell Vader van Erin Gruwell
Staunton, Imelda Imelda Staunton Margaret Campbell Schoolhoofd
Hernández, April Lee April Lee Hernández Eva Benitez Leerling van Latijns-Amerikaanse afkomst. Bendelid
Mario Andre Bryant
Herrera, Kristin Kristin Herrera Gloria
Ngan, Jaclyn Jaclyn Ngan Cindy Leerling van Aziatische afkomst, heeft in een Cambodjaans vluchtelingenkamp gezeten. Bendelid
Montalvo, Sergio Sergio Montalvo Alejandro
Finn, Jason Jason Finn Marcus Donkere leerling met een crimineel verleden als gevolg van een onterechte veroordeling op jonge leeftijd.
Wyatt, Deance Deance Wyatt Jamal
Smith, Vanetta Vanetta Smith Brandy
Chavarria, Gabriel Gabriel Chavarria Tito
Parrish, Hunter Hunter Parrish Ben enige blanke jongen in de klas
García, Antonio Antonio García Miguel
Samuels, Giovonnie Giovonnie Samuels Victoria
Hickey, John Benjamin John Benjamin Hickey Brian Gelford
Wisdom, Robert Robert Wisdom Dr. Carl Cohn
Carroll, Pat Pat Carroll Miep Gies Wordt uitgenodigd om voor de klas te vertellen over Tweede Wereldoorlog
Morales, Will Will Morales Paco

Citaten[bewerken]

Erin Gruwell: (wordt kwaad om een beledigende karikatuur van een van haar leerlingen) Maybe we should talk about art. Tito's got real talent, don't you think? You know something? I saw a picture just like this once, in a museum. Only it wasn't a black man, it was a jewish man. And instead of the big lips he had a really big nose, like a rat's nose. But he wasn't just one particular jewish man. This was a drawing of all jews. And these drawings were put in the newspapers by the most famous gang in history. You think you know all about gangs? You're amateurs. This gang will put you all to shame. And they started out poor and angry and everybody looked down on them. Until one man decided to give them some pride, an identity... and somebody to blame. You take over neighborhoods? That's nothing compared to them. They took over countries. You want to know how? They just wiped out everybody else. Yeah, they wiped out everybody they didn't like and everybody they blamed for their life being hard. And one of the ways they did it was by doing this: see, they print pictures like this in the newspapers, jewish people with big, long noses... blacks with big, fat lips. They'd also published scientific evidence that proved that jews and blacks were the lowest form of human species. Jews and blacks were more like animals. And because they were just like animals it didn't matter if they lived or died. In fact, life would be a whole lot better if they were all dead. That's how a Holocaust happens. And that's what you all think of each other.
Marcus:Clive was my boy. He had my back plenty of times. Me and him was like one fist. One army. (Clive laat Marcus een revolver zien maar schiet per ongeluk zichzelf dood) I sat there until the police came. But when they come, all they see is a dead body, a gun, and a nigger. They took me to juvenile hall. First night was the scariest. Inmates banging on the walls, throwing up gang signs, yelling out who they were and where they from. I cried my first night. I never let anybody know that. I spent the next few years in and out of cells. Every day I worry, when will I be free?
Jamal: At sixteen, I've seen more bodies than a mortician. Every time I step out my door I face the risk of being shot. To the rest of the world it's just another dead body on a street corner. They don't know that he was my friend.
Eva Benitez: (is het dagboek van Anne Frank aan het lezen) So when's Anne Frank gonna smoke Hitler?
(Miep Gies vertelt in de klas):
Miep Gies: But even an ordinary secretary or a housewife or a teenager can, within their own small ways, turn on a small light in a dark room.
Marcus: I've never had a hero before. But you are my hero.
'Miep Gies: Oh, no. No, no, no, young man, no. I am not a hero. No. I did what I had to do, because it was the right thing to do. That is all.
Miep Gies: You are the heroes. You are heroes every day.

Achtergrond[bewerken]

De film is gebaseerd op het boek The Freedom Writers Diary. Dit boek is door de leerlingen van Gruwell opgesteld uit de dagboeken die de klas had bijgehouden voor de lessen van Erin Gruwell. De titel van het boek is afgeleid van de Freedom Riders, een groep burgerrechtenactivisten in de Verenigde Staten die protesteerde tegen Rassensegregatie in het openbaar vervoer in het zuiden van het land.

Prijzen en nominaties[bewerken]

Freedom Writers werd genomineerd voor twee prijzen, daarvan won de film er één.

2007

2008

  • Image Award voor Outstanding writing in a Motion Picture

Externe link[bewerken]