Gewone kortneusbuideldas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gewone kortneusbuideldas
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Southern Brown Bandicoot Victoria.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Peramelemorphia (Buideldassen)
Familie: Peramelidae (Echte buideldassen)
Geslacht: Isoodon (Kortneusbuideldassen)
Soort
Isoodon obesulus
(Shaw, 1797)
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De gewone kortneusbuideldas (Isoodon obesulus) is een buideldas uit het geslacht der kortneusbuideldassen (Isoodon) die voorkomt in een groot aantal geïsoleerde populaties in het zuiden en noordoosten van Australië: in het noorden van Kaap York (Noordoost-Queensland) (ondersoort peninsulae Thomas, 1922), in het zuidwesten van West-Australië (ondersoort fusciventer Gray, 1841), op West en East Franklineiland in Zuid-Australië (ondersoort nauticus Thomas, 1922), en op Kangaroo-eiland, Tasmanië, Flinderseiland en langs de kust van het Eyre-schiereiland (Zuidoost-Zuid-Australië) door Victoria tot Sydney (Nieuw-Zuid-Wales).

Het lichaam is aan de bovenkant bruin en aan de onderkant lichtgeel, net als de staart. De oren zijn kort en rond. De kop-romplengte bedraagt 280 tot 355 mm, de staartlengte 80 tot 130 mm en het gewicht 500 tot 1500 g bij mannetjes en bij vrouwtjes 400 tot 1000 g.

Dit solitaire dier is voornamelijk 's nachts actief, leeft op de grond, vormt territoria en eet onder andere geleedpotigen en schimmels, die hij uit de bodem opgraaft. Deze buideldas bouwt, net als vele andere soorten, een nest van vegetatie onder dichte vegetatie. Vrouwtjes kunnen per jaar twee of drie nesten van twee tot vier jongen krijgen, die van het eind van de winter tot het eind van de zomer geboren kunnen worden.

Literatuur[bewerken]

  • Groves, C.P. 2005. Order Peramelemorphia. Pp. 38-42 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: A taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, Vol. 1: pp. i-xxxv+1-743; Vol. 2: pp. i-xvii+745-2142. ISBN 0 8018 8221 4
  • Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
Bronnen, noten en/of referenties