Godfried van Voorst tot Voorst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jan Joseph Godfried baron van Voorst tot Voorst jr.
Geboren 29 december 1880
Kampen
Overleden 11 november 1963
Vierakker
Land/partij Vlag van Nederland Nederland
Rang Generaal
Slagen/oorlogen Duitse aanval op Nederland in 1940

Jan Joseph Godfried baron van Voorst tot Voorst jr. (Kampen, 29 december 1880Vierakker, 11 november 1963) was een Nederlands generaal. Hij was de zoon van Jan Joseph Godfried van Voorst tot Voorst sr.

Gedurende het Jordaanoproer in Amsterdam (juli 1934) was Van Voorst tot Voorst enkele dagen verantwoordelijk voor het bevel over de militaire troepen die werden ingezet om het oproer de kop in te drukken. Tijdens de mobilisatie en de meidagen van 1940 was hij commandant van het Veldleger. Hij raakte in 1939 in conflict met generaal Reijnders, maar kon het goed vinden met koningin Wilhelmina, minister Dijxhoorn en generaal Winkelman.

Van Voorst tot Voorst was voorstander van de verdediging in de Grebbelinie en stond daarmee lijnrecht tegenover Reijnders, die zijn troepen wilde laten terugvallen op de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ironisch genoeg moest Van Voorst tot Voorst in mei 1940 de Grebbelinie na drie dagen al opgeven waarna hij zijn troepen inderdaad terugtrok op de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Na de capitulatie werd hij als krijgsgevangene naar Duitsland gebracht omdat hij weigerde zijn woord van eer te geven dat hij zich niet tegen de Duitsers zou verzetten. Hij keerde na afloop van de oorlog terug. Van Voorst tot Voorst werd voorzitter van de Commissie Verantwoording Krijgsgevangen Officieren en maakte deel uit van de Commissie Militaire Onderscheidingen en de Commissie Waalbrug.

Van Voorst tot Voorst was tweemaal gehuwd en had zes kinderen uit zijn eerste huwelijk. Zijn tweede echtgenote was een dochter van premier Charles Ruijs de Beerenbrouck. Hij overleed op 82-jarige leeftijd in Vierakker (gemeente Bronckhorst).

Publicaties[bewerken]

  • Over Roermond! Een strategische studie ('s-Gravenhage, 1923).
  • De militair-technische en de economische zijde van het ontwapenings-vraagstuk voor den volkenbond ('s-Gravenhage, 1927).
  • Studiën over ontwapening ('s-Gravenhage, 1927).
  • De Duitsche herbewapening ('s-Gravenhage, 1936).

Externe links[bewerken]